Een eerste indruk van Cuba? Allez dan!

We zijn hier een week geleden aangekomen. Een volledig verslag volgt nog, eens we dit prachtig land achter ons laten, maar hierbij al een eerste indruk!

Stel je even voor: je landt op een eiland, een warme gloed pakt je vanaf de moment dat je uit het vliegtuig stapt. Een bepaalde onbeschrijflijke geur. Adem in… Adem uit. Heerlijk! We zijn er! Het is begonnen!

Een grote Cubaanse taxi-chauffeur van 2 meter wacht ons op aan de luchthaven en vervoert ons naar onze eerste casa particulares (de chambre d’hôtes van Cuba) in Varadero. Al snel blijkt dat deze man zowat de meest aanstekelijke lach heeft en uitspraken doet als: “You married or happy?” Geestige start.

“Amai zie daar!” “Kijk!” “Veeeet!” – Overal dikke Amerikaanse oldtimers, in alle kleuren. We blijven er van opkijken. Niet de meest betrouwbare noch ecologische auto’s, maar wat een iconen! Het doet echt iets aan de algemene sfeer die je hier waarneemt…

Varadero is zon – zee – strand, en niet heel veel meer dan dat. Versta me niet verkeerd: het is een prachtig strand! Heerlijk helder warm water, wit zand, palmbomen,… Pas de violence, c’est les vacances! Al snel bleek dat een factor 30 opsmeren toch net niet voldoet hier. Uhum. Achja, kreeft is hier een specialiteit, dus ik bekijk het als een manier “to blend in”.

De dag nadien zitten we al op de bus richting Cienfuegos, op aanraden van die 2m grote Cubaan. De lieve eigenares van de casa in Varadero heeft ons adresjes gegeven waar we kunnen logeren in de andere steden, wat heel gemakkelijk is. Geen lange zoektocht met onze grote rugzak bij aankomst, een bici-taxi die ons opwacht, en steeds zeer vriendelijke mensen!

The big man was right: Cienfuegos is een prachtige stad met grote koloniale huizen, in alle kleuren. Wow. Wat is me dat hier. Overal waar we stappen voelen we ons op een filmset… Jep: ideaal voor foto’s! Op heel veel plekken zorgen live bandjes voor een fantastische sfeer tijdens het eten, een drankje,.. Wat een cultuur. Iedereen leeft hier ook buiten: bijna alle voordeuren staan wagenwijd open, en gezien de “ramen” geen glas bevatten kan je gemakkelijk een kijkje in het leven van de Cubanen nemen. ¡Hola! Dit geldt trouwens niet enkel voor Cienfuegos, maar ook voor Trinidad, waar we nu zitten.

De mensen zijn hier allemaal heel warm. Niet dat ze veel zweten ofzo, maar gewoon heel vriendelijk. Overal zie je mensen elkaar vriendelijk begroeten, mensen zitten samen op bankjes te praten en te lachen, anderen “hangen” dan weer aan de metalen grillen voor de huizen met elkaar te praten,… Het kan te maken hebben met het feit dat er maar op 2 plekken in heel de stad WiFi is, of puur omdat de mensen de tijd nemen om met elkaar om te gaan, but I like it! Het is natuurlijk ook lekker warm en meestal droog, dus de mensen komen al gemakkelijker samen op straat.

Over WiFi gesproken. Er zijn in heel Cuba een 30-tal WiFi hotspots en die bevinden zich meestal in het park, of in sommige hotels. Je kan kaartjes kopen voor een uur toegang te krijgen die 2 a 3 CUC kosten (1 CUC is ongeveer 1 euro). Een random Cubaan komt naar je toe om een kaartje verkopen, maar indien je die Cubaan niet vindt, moet je naar de telecomshop. Hier moet je buiten aanschuiven tot de security je binnen laat, dan wacht je nog een kwartiertje, om dan je paspoort voor te schotelen, zodat de o zo vriendelijke vrouw achter het loket al de WiFi kaartjes aan jouw naam kan linken. Dat doet ze overigens heel graag en snel! Complex zei u? Un poquito, si.

Het is wel een heerlijk gevoel om eens even goed te disconnecten. We zijn thuis zo vaak met dat ding bezig dat het wel eens deugd doet om te detoxen. De enige reden dat ik mijn gsm hier meepak is om foto’s te trekken wanneer ik m’n fototoestel niet meeneem, en om het uur te lezen (al weet ik amper welke dag het is).

Na Cienfuegos is Trinidad aan de beurt. Een oud, heuvelachtig, authentiek dorpje, waar je om de 100m denkt: “Dat is een foto waard!” De eerste dag (ver)dwalen we dan ook vol verwondering door de straatjes met heerlijke kiekjes als gevolg.

Op de bus hiernaartoe leren we een Brussels koppel kennen, Matthieu en Daphne waar we savonds met afspreken om iets te gaan drinken op de Plaza Mayor. Zij nemen nog eens een Italiaan (Aaron) en een Argentijnse (Luciana) mee, wat ervoor zorgt dat we meteen een zeer gezellige bende vormen en een fantastische avond beleven. We spraken af om de volgende ochtend de fiets te nemen naar het strand, playa Ancón. Die ochtend ontmoeten we nog een West-Vlaams koppel, Celine en Baptiste, die in dezelfde casa overnachten als wij, en zij vergezellen ons ook richting strand. 12 km heerlijk fietsen door een prachtig landschap om dan heel de dag op strand te chillen! I’ve had worse days..

Na een dagje bakken en met een gigantisch zere kont van dat fantastische zadel spreken we ‘s avonds af om naar La Cueva te gaan: een discotheek in een grot. Lang aanschuiven, luide/schelle muziek, maar super cool om eens te zien! Op weg naar huis vergezellen we om half 2 snachts nog een lokaal straatfeest: geen idee wat ze te vieren hadden maar kinderen, ouders, grootouders gingen er volledig uit hun dak!

Een topic die ik nog niet aankaartte is het eten. Net iets anders dan we in het schone België gewoon zijn. De basis is rijst en bonen(soep), vergezeld door kip, varken of kreeft. Over het algemeen wel lekker, een beetje droger dan we gewend zijn maar het smaakt ons. We eten vaak in de casas gezien het je weer wat dichter bij de cultuur brengt. Er is hier slechts 1 goed bedoeld probleempje mee: hoeveelheden.
Je wil niet onbeleefd zijn door eten te laten staan, en het is zonde van het eten, maar hier kan een hele familie van eten.

DSC_2098

Zo. Vanavond aangekomen in Havana, de hoofdstad. Het is hier donker, dus kunnen er nog niet veel over zeggen, maar al gemengde dingen over gehoord wat ons alleen nog meer nieuwsgierig maakt! Binnenkort meer!

Laat ons gerust hieronder weten wat je er van vond! Als jullie nog tips hebben voor Havana, en het westen van Havana, hou je vooral niet in! 😉

 

You Might Also Like