Een hart vol Cuba en een mond vol bonen.

Als het woord hartverwarmend nog niet bestond, zou ik het waarschijnlijk hier ter plekke uitvinden om Cuba te omschrijven. 

Christophe en ik zijn op reis vertrokken met de ingesteldheid dat we de lokale bevolking en hun cultuur wilden leren kennen. We wilden van dichtbij zien hoe de mensen hier leven, wat hen gelukkig maakt en in welke mate hun cultuur zich al is gaan aanpassen sinds de embargo’s met de Verenigde Staten versoepeld zijn. Het moet lukken dat Cuba nu net hét land bij uitstek is waar ze met een open deur leven en waar ze je letterlijk bij hun thuis ontvangen.

19 nachten logeerden we in verschillende casas particulares en keer op keer waren het de allervriendelijkste mensen die er alles aan deden ons verblijf bij hun zo aangenaam mogelijk te maken en die ons op alle mogelijke gebieden hebben verder geholpen. Na ons verblijf van 6 nachten in Viñales durf ik zelfs te zeggen dat het afscheid op het randje van emotioneel lag. Op 20 dagen tijd zijn we heel wat te weten gekomen over hun cultuur en hebben we onze Spaanse vocabulaire echt al wel redelijk kunnen uitbreiden – het is niet gelogen dat de Cubanen niet te houden zijn eens ze merken dat je hun taal iets of wat verstaat. Laat dat dus een eerste tip zijn als je van plan bent om Cuba (en waarschijnlijk geldt dat in heel Latijns-Amerika) te gaan bezoeken; als je ervoor kan zorgen dat je je min of meer kan redden in het Spaans is dat echt een groot pluspunt dat het reizen op veel verschillende gebieden een pak comfortabeler maakt. Zo ervaren wij het althans.

HAVANA

Tot en met Trinidad vertelde Christophe al kort hoe we onze eerste dagen hier beleefd hebben. Laat ik bij deze gebruik maken van de gelegenheid om hetzelfde te doen voor de resterende 2 weken: 8 februari namen we samen met Celine en Baptiste een toeristisch treintje naar de Valle de los Ingenios, waarbij je een klein dorpje bezoekt, en nadien aan een oude suikerplantage in een lokaal restaurantje kan gaan eten. Op zich niet heel bijzonder, maar het treintje dat je door de prachtige landschappen vervoert is wel leuk.

In de namiddag namen we samen een taxi en zijn we tegen de avond aangekomen in Havana. We sliepen in een casa die opnieuw geregeld was door La China, de gastvrouw van de allereerste casa waar we verbleven in Varadero. Overbodig om te zeggen dat het weer ongelofelijk vriendelijke mensen waren. Desondanks hun gastvrijheid en het feit dat de casa zeer centraal gelegen was, viel het hier toch een heel klein beetje tegen. We sliepen precies letterlijk op de straat en deden bij gevolg geen van beiden een oog dicht. Daarbij kwam dan nog eens dat die nacht het befaamde Cubaanse darmprobleem bij mij de kop op stak en een gedeelde badkamer en kartonnen muren is op zo’n moment niet het meest comfortabele, ahum.. Zo komen we wel meteen bij de 2de tip: als je ooit last hebt van je darmen of maag – een shotje water met een lepeltje azijn en een half lepeltje suiker en je bent er in een wip vanaf! (Danku mama Soraya)

We besloten in elk geval om nu dus maar 2 nachten in Havana te blijven, zo konden we aftoetsen hoeveel dagen we hier op het einde nog zouden nodig hebben en hoe lang we dus in Viñales konden blijven. We gingen al een dagje op verkenning in Havana Vieja en kuierden er rond in de straatjes rond de 4 meest bekende pleinen; Plaza de Armas, Plaza Vieja, Plaza de la Catedral en Plaza de San Francisco… Eerlijk gezegd waren we allebei een beetje teleurgesteld in Havana. We hadden een kleine, gezellige en warme(re) stad verwacht, wat dus niet echt het geval is naar onze mening. Natuurlijk hadden we eigenlijk beter moeten weten, het blijft tenslotte een hoofdstad. Tegen de avond had het wondermiddeltje met azijn wel zijn werk gedaan en kon ik er weer helemaal tegen. We besloten een folieke te doen en zijn gaan eten in ‘La Guarida’ – tip 3 – een resto dat ik was tegengekomen op een blog en dat de moeite bleek te zijn. Niets is minder waar, alleen al het kader is om van omver te vallen! Het restaurant bevindt zich op de 3de verdieping van een vervallen huis waar de enige Cubaanse film werd opgenomen die ooit een Oscar won (Freis y Chocolate). Echt enorm gezellig, romantisch, lekker en dus zeker een aanrader! (Voorgerecht, hoofdgerecht en drank +- 80euro) Nog een verdieping hoger kan je ook iets drinken in de skybar, ook absoluut toe te voegen aan de to-do lijst!

VINALES

Op aanraden van Céline en Baptiste, een Belgisch koppel dat we ook in Trinidad ontmoetten, lieten we onze casa contact opnemen met een casa in Trinidad om zo hopelijk daar te kunnen logeren. Zonder voorschot is het voor deze mensen natuurlijk een risico om andere toeristen te weigeren en een kamer te reserveren. Daarom stuurden ze een vriend van hun naar Havana om ons op te pikken aan de casa en bij hun aan de casa af te zetten, voor dezelfde prijs die je betaalt om een bus te nemen en een taxi naar de bus en naar de casa etc. Goeie deal dus! En effectief, Chuchi, onze levenslustige taxi-chauffeur en dé man in Viñales (lees, zijn claxon maakt het geluid van een sirene en zo rijdt hij heel Viñales door, kusjes gooiend naar alle vrouwen die hetzelfde terug doen) bracht ons veilig en snel tot onze eindbestemming. Chuchi de taxi is dus zeker en vast tip nummer 4.

Meteen over naar tip nummer 5: Als je naar Cuba gaat moet je naar Viñales en als je naar Viñales gaat moet je naar Ottoniel & Rosy. Viñales omdat het een prachtig dorp is in de provincie Pinar del Rio en Ottoniel en Rosy omdat het een propere, goed gelegen casa is met het beste ontbijt en zaaaalige mensen!

Omdat wij het even rustig aan wilden doen, bleven we 6 dagen in Viñales. Die 6 dagen kregen we ook perfect gevuld, al heb je met 2-4 dagen normaal ook wel genoeg. Wij zijn er, net zoals vele anderen, gaan paardrijden in de valleien, waar we een tabak- en koffieplantage bezochten. We zijn na een dagje strand (Cayo Jutia) al fietsend (25km) grotten gaan bezoeken, we hebben uitgebreid Valentijn gevierd – want ja, in Cuba worden de vrouwen op deze dag eens goed in de bloemetjes gezet en ik dus ook! Naast Trinidad en Cienfuegos was Viñales echt wel een hoogtepunt, veel toeristen houden deze streek dan ook terecht als laatste bestemming in hun doorreis, om af te sluiten met een kers op de taart.

LAS TERRAZAS

Alvorens terug te keren naar Havana maakten we nog een tussenstop van 1 nacht in Las Terrazas, een klein dorpje dat op een duurzame manier probeert te ontwikkelen en zo ook het toerisme een boost wil geven. Het is hier vooral bekend voor de vele wandelingen die je hier kan maken en de verschillende vogelsoorten die je dan kan bewonderen. Wij lieten die vogels en bergen in de drukkende hitte die hier hangt even links liggen en besloten te genieten van de natuurlijk zwembaden/watervallen die je hier op 4km van het ‘centrum’ vindt. Ik denk dat we het er over eens zijn dat dit een onverwachte, zeer aangename verrassing was! De San Juan banos komen echt recht uit een boekje en toch hadden we dit pareltje het grootste deel van de tijd praktisch voor ons alleen. Zeker toe te voegen aan de to-do lijst dus, eventueel als daguitstap zonder overnachting.

HAVANA 2.0

(Christophe neemt het schrijven even over.)

Na al dat baden maakten we ons klaar om de 4km terug te wandelen naar de casa, om dan om 14:30 een taxi te nemen naar de bushalte, om dan om 16:00 de bus te pakken naar Havana waar we rond 18:00 zouden aankomen. Maar dit was buiten Chuchi gerekend, die had gehoord dat we vandaag naar Havana wilden vertrekken, en bijgevolg besloot “even” langs Las Terrazas te passeren om te zien of we een lift nodig hadden. Geen gewandel, geen bus, 4 uur gewonnen: Chuchi toch! We kwamen dus veel vroeger aan in Havana, waar het zonnetje deze keer wel scheen en we meteen een veel betere casa vonden (dankzij Rosy & Ottoniel). De eigenares was een beetje een gekke bomma, maar het was er erg rustig en het was centraal gelegen en proper. Een veel beter gevoel als vorige keer overviel ons meteen en we hadden echt zin in die 3 laatste dagen Havana!

We kregen in Las Terrazas de tip van een Chileense vrouw om in Havana de malecon af te wandelen, een “boulevard” van ongeveer 8km langs het water, waar de gevels van de oude gebouwen afgeleefd zijn door het zout van het water. Zeer cool beeld, en het prachtige licht van de ondergaande zon maakte het alleen maar mooier. Vissers, peanutverkopers, verliefde (lees: muilende) koppeltjes, en natuurlijk de klassieke Amerikaanse dikke bakken… Heerlijk! ‘S avonds verplaatsten we ons naar Ambos Mundos, beter gekend als Hotel Hemingway om een lekkere cocktail te drinken op hun skybar. Bij het buitenkomen werden we door 2 iets oudere mannen aangesproken die promotie maakten voor een uniek concert met allemaal oudere leden van Buena Vista Social Club. Er zouden mensen salsa dansen en wij, de lucky bastards die we zijn, mochten nog plaatsnemen aan de laatste beschikbare tafel. En dit voor slechts 30 euro per persoon! Na veel gebabbel lieten we ons dan maar overtuigen om een ticket te gaan kopen in de ticket office (geloof me: het leek niet zo obvious toen). We hadden nog net een dik uur de tijd om te gaan eten in het restaurantje Chefs Ivan Justo waar we hadden gereserveerd. Lekker gegeten maar niet goedkoop. Nadien kwamen we dan aan bij het concert waar we inderdaad een tafeltje toegewezen kregen, naast 400 klappende toeristen op relatief mooie Cubaanse muziek. Niets authentiek, niets gesalsadans, crap. We nuttigden onze 3 inclusieve drankjes met een spelletje Uno, en vertrokken naar onze casa. Deze zal je dus onderaan niet snel bij onze tips terugvinden.

De dag nadien besloten we om wat meer het westen van de stad te verkennen. We sliepen namelijk in Barrio Chino (chinatown), 2 carteras (blokken) van het capitool, wat enorm centraal gelegen is. We brachten een bezoekje aan de prachtige universiteit van Havana. Woaw! Hier had ik ook wel willen studeren! Nadien stapten we verder naar de Plaza De La Revolucion, een gigantisch plein waar de beroemde silhouetten van Che en Fidel tegen de façades van 2 ministeries hangen en waar zich alsook het José Marti memorial monument bevindt, een toren van 109m hoog met een standbeeld van 18m hoog ervoor. Redelijk indrukwekkend! Nadien namen we een taxi terug naar Havana Vieja waarna we per toeval op een dakterrasje terecht zijn gekomen om te lunchen. De neef van Camille, Sam, zat die week toevallig ook in Havana. Sam werkt voor School At Sea: een concept waarbij een 30-tal jongeren tussen 15-16 jaar gedurende 6 maanden van Amsterdam naar midden Amerika zeilen op een prachtige oude 3 master. Op de boot krijgen de studenten alle lessen die ze normaal in Nederland ook krijgen, maar daarnaast leren ze ook een woordje Spaans en natuurlijk ook het reilen en zeilen (ooowwww) van het leven op de boot. Gezien de studenten een weekje op eigen reis waren werden we uitgenodigd om ‘s avonds mee op de boot de komen eten. Kapitein Martin maakte hamburgers met frietjes. Yum!

De voorlaatste dag hebben we rustig aan gedaan. Even naar een hotel om wat te internetten en nadien super gezellig gaan lunchen en blijven hangen in een prachtig zaakje, recht achter het capitool: Sia Kara cafe. Na enkele uurtjes UNO spelen, hebben we de bus naar de overkant van Havana genomen, waar we het Castillo De Los Tres Reyes Del Morro alsook de Fortaleza de San Carlos wilden bezoeken. We werden echter verrast door de lokale Sinksenfoor van Havana, waardoor het niet mogelijk was om de fortaleza te bezoeken en de Castillo volledig was ingepalmd door marktkraampjes. Ach, het was eens iets anders! Op het dak van de Castillo namen we even de tijd om te genieten van het prachtige uitzicht op Havana aan de overkant, om dan rustig terug te keren. Eens terug aan de overkant kwamen we terecht in La Farmacia, een gezellig cocktailbarretje waar ik Camille onder tafel speelde met UNO. Muahahaha! Om Camille haar verliezershumeur en de sfeer terug wat gezellig te maken besloten we om iets lekkers te gaan eten en alweer zeer toevallig botsten we op een gezellig Italiaans restaurantje (5 esquinas) waar we een heerlijke pasta verorberden.

Conclusie

In een paar woorden: Cuba is enorm aan’t evolueren. Vanaf 1997 werden de Cubanen aangemoedigd om zelfstandige te worden, in plaats van in dienstverband te werken. Zo schoten er kleine kapperszaakjes, garagisten, groenteboeren,… als paddestoelen uit de grond, soms in de voorkamer van hun huis, wat grappige taferelen als gevolg heeft. We vroegen ons ook af hoe het kwam dat soms hele families bij elkaar woonden. Dit komt omdat het pas sinds 2011 is dat mensen huizen mogen (ver)kopen, en dus vaak heelder families nog gewoon bij elkaar wonen. Het is een land met een prachtige solidariteit tussen de mensen, een warm onthaal naar toeristen toe, overal prachtige scènes om foto’s van te trekken (zowel mensen, als architectuur, als natuur)… Met andere woorden: het is een absolute aanrader.

Het is ook mooi te zien dat hier nog niet dezelfde consumptie maatschappij heerst als bij ons. Als er iets kapot is, kopen ze niet meteen iets nieuw maar gaan ze naar de lokale klusjesman/alleshersteller/elektronicazaak die hun toestel even bekijkt en herstelt (handig gebruik van gemaakt toen onze stopcontactconverter stuk was). Daarnaast vinden wij het vaak ook vanzelfsprekend dat in een supermarkt bijna ALLES, ALTIJD voorradig is. Wat op zich absurd is, als je er bij nadenkt. In Cuba is dit niet het geval. Mensen doen de deur open, vragen of er kip is vandaag, en als dat niet het geval is, komen ze de volgende dag terug.

Hou er wel wat rekening mee dat het niet goedkoop is… Een nachtje in een casa kost je gemiddeld tussen 25 en 35 CUC (1 CUC = ± 1 EURO). Eten in de casa kost tussen de 8 en 15 CUC naargelang het gerecht. Een taxi kost je rap tussen 3 – 15 CUC in de stad en evolueert rap naar 25 – 40 als je een iets langere afstand wil reizen.

Wij kozen ervoor om dit als eerste land te doen van onze reis, omdat iedereen ons zei dat het zo snel is aan’t evolueren. Ook al kunnen we niet vergelijken met 5 jaar terug, lijkt het ons inderdaad correct. De klassieke oude wagens worden sneller door Chinese Geely’s vervangen, hotels worden vernieuwd, restaurantjes krijgen duidelijk invloed van het buitenland,… Het hangt er vanaf wat je belangrijk vindt, maar wij wilden Cuba zo authentiek mogelijk zien, en dat betekent: ASAP!

Tot ziens prachtig land, tot ziens dikke auto’s, tot ziens warme mensen, tot ziens gekke bomma. Het gaat je goed. Maar nu: Nicaragua.

Hieronder nog een lijstje met wat tips:

Varadero

Slapen:

  • La China: wij hadden op voorhand onze kamer gereserveerd in deze casa en werden er super vriendelijk ontvangen. Daarna heeft ze ook zo goed als alle andere casas voor ons geregeld. (casalachina@gmail.com, Calle 26 no 213, esquina 2da y 3era avenida) Als je hier zou logeren, vraag dan aub achter mijn T-shirt die ik daar vergeten ben 😔

Eten en drinken:

  • De beste optie lijkt ons in de Casa eten… De porties zijn groter en het is goedkoper…

To do:

  • Bakken op strand!

Cienfuegos

Slapen:

  • Mabel y Lazaro: heel verzorgde kamer in een super mooi, authentiek huis. Lekker eten, veel eten en vriendelijke mensen. (Lazarovs@nauta.cu, Ave 52 no 4311, esquina 43 y 45)

Eten en drinken:

  • Eten kan je best in de casa doen. Het is goedkoper, vaak lekkerder dan op restaurant en je hebt ook gewoon niet heel veel andere opties in Cienfuegos.
  • Waar je zeker moet passeren is een barretje aan het water, waar je super lekker brochettes kan eten! Ze spelen er ook live muziek, ze hebben lekkere biertjes en er wordt gedanst. De naam weten we niet, maar je moet van Plaza de Armas 5 blokken zuidelijk lopen, richting het water. Het bevindt zich in de Santa Isabel straat.
  • Boven op het dakterras van Palacio de Valle moet je zeker met zonsondergang iets drinken.

To do:

  • De malecon afwandelen (of een bicitaxi nemen) naar de Punte en daar dan iets drinken op het dakterras van Palacio de Valle.
  • Verdwalen in de prachtige straatjes met huizen in enorm veel verschillende kleuren

Trinidad

Slapen:

  • El Teide: heel mooie, verzorgde, grote kamers (contacto@hostalteidetrinidad.com)

Eten en drinken:

  • Giroud: vooral heel gezellig
  • 1514: romantisch, iets duurder en iets chiquer, heel gezellig
  • ‘s avonds iets gaan drinken op de trappen aan de Plaza Mayor

To do:

  • Verdwalen in de straatjes net buiten het centrum, daar zie je echt hoe de locals leven
  • Playa Ancón: zalig dagje relaxen op het strand! Wij deden dit met de fiets, zeker een aanrader (12km enkel)
  • Trein naar Valle de los ingenios: it’s not the destination that counts, but the journey 😉

Viñales

Slapen:

  • Moest het nog niet duidelijk zijn: Ottoniel & Rosy zijn toppers! (0053 48796428, rogerl@nauta.cu of osviel@forestales.co.cu)
  • Viñales biedt belachelijk veel casas aan… Je vindt heus wel wat!

Eten en drinken:

  • El Olivo: Lekker italiaantje!
  • De naam vinden we niet direct, maar er staat in het groot op de gevel ‘eco & vegetariër’: speciale vegetarische gerechtjes en de allerlekkerste sapjes
  • Paladar La Cuenca: redelijk modern en lekker

To do:

  • Paardrijden: zalige tocht door de vallei in combinatie met een bezoek aan een tabaksplantage en koffieplantage
  • Fietsen huren: wij bezochten zo de Mural en La cueva del indio
  • Cayo Jutia: ideaal om een dagje te relaxen op het strand (Not to do: Cayo Levisa, tenzij je bereid bent 35 euro per persoon te betalen om op een wel heel winderig strand te liggen en te genieten van een niet zo’n fantastisch buffet)

Las Terrasas

Slapen:

  • Wij verbleven in een van de weinige (1 of 2) casas van Las Terrazas.

Eten en drinken:

Het is een relatief klein dorpje dus veel opties zijn hier niet om te eten..

  • El Romero: Vegetarisch – zelfde kaart als in Viñales
  • Las Mercedes: Oprecht lekker stoofpotje gegeten!

To do:

  • Baños del San Juan
  • Als je graag wandelt is dit een prachtige plek! (gekend voor birdspotting)

Havana

Slapen:

In Havana heb je hotels en casas met hopen. Wij logeerden op het einde bij Señora Teodora, een grappige oudere vrouw die zeker haar mannetje kan staan en het huis goed bewaakt. Geen overbodige luxe, maar 3 verzorgde en rustige kamers (niet zo evident om dit te vinden in Havana) met gedeelde badkamer en goed gelegen in het centrum van Havana Vieja.

Eten en drinken:

  • 5 esquinas trattoria: Italiaans restaurantje op de hoek van een mega gezellig straatje, dichtbij museo de la revolucion dus centraal gelegen in Havana Vieja. (Habana 104 esq, www.5esquinastratoria.com)
  • La farmacia: leuke bar/restaurant in gezellig straatje (vlakbij 5 esquinas)
  • Siá kará café: super gezellig modern barretje, lekkere koffie, lekker eten, vriendelijke bediening, … Vlakbij capitool, dus ook heel centraal. Wij zijn hier gaan lunchen en zijn er zo wat heel de namiddag blijven plakken. (Calle Industria no. 502, esquina calle Barcelona.)
  • La guarida: Absolute aanrader als je even buiten budget kan gaan! Wel zeker reserveren. Super mooi kader, romantisch en heel lekker eten. Iets duurder wel (+- 80euro voor voorgerecht, hoofdgerecht en drank) (Concordia no. 418 esquina Gervasio y Escobar, Centro Habana)
  • Ivan justo: Overdag even langsgaan om te reserveren, anders heb je waarschijnlijk geen plek meer. Gezellig gelegen op de eerste verdieping, lekker eten en centraal gelegen. (Aguacate 9, esquina a chacon)
  • Reliquia: tof westers barretje (San Ignacio no 260, esquina Amargura)
  • Paladar, Somos Cuba: gezellig en goedkoop dineren in een onofficieel restaurant bij mensen thuis. (San Ignacio no 202)
  • Rooftops: Hemingway hotel – apero, boven La Guarida – apero of later op de avond , Hotel Raquel – lunch of iets drinken door de dag

To do:

  • Wandelen tussen de bekendste pleinen
  • De malecon afwandelen
  • De universiteit bezoeken
  • Verdwalen in de straatjes, niet enkel in Havana vieja, maar ook in de andere buurten
  • Wij zijn absoluut geen fans van musea, maar het museum van schonen kunsten was wel de moeite (de anderen hebben we niet gedaan maar zouden ook wel de moeite zijn)
  • Het fort aan de overkant bezoeken (en 1 peso betalen op de bus voor 2 personen! = 0,04 eurocent)
You Might Also Like