We zien wel zou we zien wel niet zijn zonder al wel eens een gezonde portie zon te zien

We zien wel zou we zien wel niet zijn zonder al wel eens een gezonde portie zon te zien

Big Corn en Little Corn, 2 eilandjes aan de Caraïbische kust van Nicaragua. Paradijs op aarde volgens vele reisgidsen, blogs, locals en andere toeristen en nu ook volgens ons. (Little Corn alleszins) Reden genoeg dus om ons hier gedurende 2 van onze 9 weken in Nicaragua te settelen. Wij kozen ervoor om slechts 1 nacht op Big Corn te verblijven en die ene nacht is, wat ons betreft, zelfs overbodig als je tijd hebt om dezelfde dag nog een boot naar Little Corn te nemen.

Er zijn twee manieren om op Big Corn te geraken en er zijn twee factoren die je beslissing bepalen; tijd en geld. Zit je er niets mee in om 4-6 dagen op te offeren voor de heen- en terugreis, dan kies je voor de optie bus en boot en betaal je slechts 40 dollar in totaal. Verkies je eerder een reistijd van 45 minuten, dan boek je beter even een vliegtuigticket voor 160-200 dollar heen en terug. Vliegtickets kan je tot 2 dagen op voorhand boeken, maar hoe langer op voorhand, hoe goedkoper natuurlijk. Hoewel wij budgetreizigers zijn, waren we min of meer genoodzaakt om het vliegtuig te nemen omdat de boot slechts 1 keer per week uitvaart, waar we niet van op de hoogte waren en die boot konden we dus niet meer halen. Nu, laat ons eerlijk zijn, daar hebben we niet heel erg om gebaald.

2 weken gevuld met… zon, zee, strand, snorkelen, stand up paddleboarden, lekker eten en drinken, leuke mensen en niet veel meer dan dat, wat wil een mens nog meer?

Waar je volgens ons deze mooie oplijsting kan vinden op Little Corn? Dat doe ik graag even uit de doeken.

Zon, zee, strand

Smeren, smeren en nog eens smeren. De zon brandt hier. Hard. Ik kan het maar meegeven.

Het grootste deel van de tijd kon je ons vinden op het strand voor Désidéri (zie categorie lekker eten en drinken). Hier vind je hangmatten in de zon of in de schaduw, strandstoeltjes, een vlot op enkele meters van het strand verwijderd, een leuk muziekje op de achtergrond, … Wat ons betreft alles wat je nodig hebt om je in het paradijs te wanen (of er eigenlijk gewoon te zijn).

Ook leuk is om eens een wandeling te doen rond het eiland en de strandjes in het Noorden zo te bezoeken. Het grootste deel kan je bereiken via het weggetje dat door het eiland loopt, maar je kan ook een deel langs het water wandelen. Niet altijd evident, maar wel zeker de moeite! Zo kwamen wij terecht op een van de ’secret beaches’ zoals we het zo graag noemen, waar we heel de dag helemaal alleen waren tussen de palmbomen en de vele gekleurde visjes.

Ook het strand van Yemaya Resort is zeker de moeite als je eens lekker decadent wil doen. Tussen 13u en 16u is het er happy hour en kan je met de lekkerste (en op dat moment veroorloofbare) cocktails genieten van een ‘fris’ briesje en een parelwit strand.

Hoe he’e nalu

Een absolute aanrader is het ‘nachtsnorkelen’. Na zonsondergang vaar je uit en wanneer het echt donker is ga je het water in. Toegegeven, we waren een beetje zenuwachtig, maar eens in het water ervaar je een zalig rustgevend gevoel. Het is een heel andere ervaring dan overdag snorkelen, je ziet veel minder vissen, maar wel dieren die je door de dag niet ziet. Zo zagen wij een aantal zeeschildpadden én, jawel, een haai! Je krijgt elks een zaklamp zodat je kan schijnen wanneer je een dier ziet, maar het zou je verbazen hoeveel je ziet door enkel het licht van de maan en de sterren. Wij boekten dit bij het zaakje dat bij Désidéri hoort en betaalden 20 dollar per persoon (de normale prijs is 25 dollar, maar als je een beetje onderhandelt…)

Het dagsnorkelen lieten we omwille van ons budget jammer genoeg aan ons voorbij gaan, maar het zou naar horen zeggen zeker de moeite zijn. Pijlstaartroggen bij de vleet en een heel divers kleurenpalet aan visjes.

Voor surfers is dit waarschijnlijk niet evenzeer het paradijs, maar de rustige zee verleent zich wel om te stand up paddle boarden. Voor wie nog niet bekend is met dit fenomeen, stand up paddle boarden (of ook wel hoe he’e nalu in het Hawaiiaans) is een mengeling tussen surfen en kajakken en verspreidt zich vandaag de dag als een populaire sport over heel de wereld. Een absolute aanrader, zeker bij zonsondergang!

Ook om te leren duiken ben je hier aan het juiste adres! De twee duikscholen op Little Corn zijn Dive Little Corn en Dolphin Dive en een open water padi behaal je hier voor ongeveer 330 dollar.

Niet enkel de liefde van de man gaat door de maag

Little Corn mag dan een klein eilandje zijn, leuke adresjes zijn er meer dan genoeg! Omdat we rekening moeten houden met ons budget hebben we meestal zelf gekookt, maar af en toe konden we toch niet anders dan aan de verleiding toe te geven en dan waren volgende adresjes onze favorieten:

➸ Désidéri: Als je van de pier naar rechts loopt zal je als een van de eersten op dit kleurrijke zaakje botsen. Het wordt uitgebaat door een Canadese vrouw en haar Italiaanse man en er werken zowel locals als enkele Westerlingen. Een gevarieerde menukaart met heerlijke gerechtjes zoals vegetarische hamburgers, verse visgerechten, pasta’ s, slaatjes, … Ook de koffies zijn hier een absolute aanrader! Ik ging voor de Vietnamese iced coffee, Christophe voor een French pressed coffee, beiden echt waanzin! We waren dus al snel verkocht en passeerden hier wel dagelijks voor ontbijt, lunch, avondeten of gewoon voor een aperitiefje tijdens happy hour. ’s Avonds wordt er hier ook regelmatig iets georganiseerd. Zo stond ik na jaren nog eens achter een micro op karaoke-avond en zaten we op de eerste rij tijdens een avond live muziek door een Canadese artiest.

➸ Tranquilo: Een paar meter verwijderd van Désidéri en een redelijk vergelijkbare menukaart. Wij wisselden af tussen de twee en konden concluderen dat we misschien nog net iets meer fan waren van de kaart bij Désidéri, maar dat de bediening bij Tranquilo wel de allerbeste is. Ook hier is er ’s avonds wel altijd iets te doen. Op vrijdagavond organiseren ze een bonfire alvorens het feestje van start gaat in de happy hut en op woensdagavond wordt er traditioneel gedanst op live jembé muziek, zalig om te zien! Zeker als Christophe dan nog eens op de dansvloer wordt gesleurd door een van de lokale schoonheden.

➸ Little Bagel Shop: Een kleine bakkerij waar er dagelijks verse muffins, bagels, broden, … gebakken worden en waar er alsook juweeltjes, organische zeep en kokosolie verkocht wordt. De bagel wordt geserveerd in een bananenblad en is een ideale lunch of snack voor onderweg!

➸ Lighthouse: Het hoogste hotel/restaurant/bar van het eiland, uitgebaat door twee Franse broers. Wij kwamen hier op een maandagavond om opnieuw naar een live optreden te luisteren en wisten voordien niet dat je er ook kon eten. Het is er in elk geval heel gezellig en alles wat uit de keuken kwam rook extreem verleidelijk!

➸ Darinia’s kitchen: Last, but definitely not least! We leerden Darinia na enkele dagen kennen via Duitse vrienden die we in de hostel leerden kennen. Darinia kookt elke avond voor een klein aantal mensen bij haar thuis en maakt het allerlekkerste eten met verse producten die ze laat overkomen uit Managua of die ze plukt in de tuin. Thais, veggie, vegan, vis, vlees, je zegt haar bij je reservatie wat je graag zou willen en zij maakt het voor je klaar, in de lekkerste vorm! Om haar zaakje een duwtje in de rug te geven en omdat zij gewoon echt super sympathiek is, besloten we een kort promofilmpje te maken voor haar en zo groeide er op enkele dagen tijd een mooie vriendschap. Het filmpje kunnen jullie hieronder bekijken en als jullie de kans krijgen om bij haar langs te gaan…doen!

Muchachas & muchachos

Ik ben hier al fameus van mijn sokken geblazen geweest door de leuke mensen die we hier hebben we leren kennen. De passie voor het reizen is vaak al genoeg om een leuk gesprek met iemand aan te knopen en we zijn al verschillende keren na enkele dagen te weten gekomen dat we verrassend veel gemeenschappelijke interesses delen met mensen. Je leert ook echt dat iedereen, op zijn manier, een verhaal met zich meedraagt en die verhalen deel je aan de andere kant van de wereld al wel is gemakkelijker met een ‘vreemde’.

Elke medaille heeft natuurlijk zijn keerzijde en in dit geval is dat dan het afscheid dat je telkens moet nemen. Ik denk dat dat op dit moment soms het moeilijkste is, omdat het deze mensen zijn die een nieuwe plek een beetje als ‘thuis’ doen voelen. Ik denk en hoop oprecht dat we velen van hen nog zullen terugzien. (Dit geldt dan uiteraard niet alleen voor de mensen die we op Little Corn leerden kennen.)

➸ Clémentine & Vincent, nos amis français, on est ravis de vous avoir rencontré et j’en suis sûr qu’on se reverra un jour quelque part dans le monde!

➸ Laurie & Remy, la semaine de surf et plage avec vous a été super! On viendra vous visiter d’office, soit au Pays Basque, soit au Nicaragua!

➸ Alice & Boat, mensen naar ons hart, da wete gulle ook!

➸ Johanna & Nils, I’m not even gonna try to say it in German.. It was so nice to meet you! Too bad we only had a few days together.. Whenever we see a nudibranch, we’ll definitely think of you guys!

➸ Nestor, muchas gracias por la ayuda en El Concepción y para la hospitalidad en los chocoyos!

➸ Darinia, espero verte pronto! Estamos tan contentos que nos encontramos con te! Abrazo fuerte! Un Pad Thai para mi por favor!

➸ Emily, thank you for the good laughs and the nice conversations we had! Your story is inspiring!

From the hammock, to the wall, to my comfy bed I crawl

Wij verbleven een kleine 2 weken bij ‘Three Brothers’ op Little Corn. Dit is zowat de goedkoopste hostel op het eiland en ook een van de enige met een uitgeruste keuken die je mag gebruiken. Het is er erg proper (lees; de poetsvrouw kuist élke dag de hostel van kop tot teen met zeep die je uren later nog kan ruiken, tot op het irritante toe), het is centraal gelegen, de eigenaars zijn vriendelijk, de hostel heeft een eigen winkeltje, enz. Zeker en vast een aanrader voor de budgetreizigers onder ons!

Aan de oostelijke kant van het eiland kan je verschillende hostels vinden die hutjes op het strand verhuren. De goedkoopste zijn ongeveer 20 dollar, maar de prijzen lopen al snel op als je wat luxe en comfort wil.

In a (coco)nut shell

Wil je een paar dagen relaxen op een eiland in de Caraïben, waar er geen verkeer is en waar er 1 keer per week een boot eten en drinken komt leveren, waar de moedertaal Engels met Creoolse invloeden is en de tweede taal reggae, waar je uren in de zee kan dobberen, waar je na een paar dagen al herkent en herkend wordt, waar je kan feesten tot in de vroege uurtjes of juist bij ochtendstond aan een yogasessie kan deelnemen, waar zowel de honeymoon’ers als de low budget travellers elkaar ontmoeten, waar je leeft volgens het draaien van de zon en waar je vooral gewoon kan doen wat je wil… Dan ja, dan is de boodschap duidelijk denk ik.

Hasta luego,

Camille

You Might Also Like