León, que calor, que calor

León is een stadje dat iets meer in het Westen van het land gelegen is. En sta me toe al even dit te zeggen: Het is hier warm. Erg warm. In tegenstelling tot in andere steden is er hier geen briesje te bespeuren en is 38 – 40 graden rond de middaguren dus geen uitzondering. Maar laat dit jou niet afschrikken! Er zijn heel wat zaken die maken dat León absoluut op jouw planning moet belanden.

Semana Santa

Wij kwamen op donderdag in León aan, net voor het begin van Semana Santa, of de goede week. Deze wordt hier vrij uitbundig gevierd gedurende 3-4 dagen, weliswaar op verschillende manieren. Een heel deel van de bevolking hecht enorm veel belang aan hun geloof en eren deze dagen de Heiligen. Meermaals per dag bots je op een “ceremonie” in de straten en op goede vrijdag worden er in bepaalde straten heuse historische, katholieke straatschilderijen gemaakt doormiddel van gekleurd zaagsel (Alfombras pasionarias). Uren zijn ze hiermee bezig, jong en oud en diezelfde avond loopt er een stoet doorheen deze prachtige kunstwerken en mogen ze alles terug opkuisen. Niet meteen heel logisch, maar levert wel prachtige beelden op.

Voor een ander deel van de bevolking is niet hun geloof, maar wel hun vakantie het allerbelangrijkste deze dagen. Deze locals trekken naar Las Penitas, het strand dat hier een half uurtje verderop ligt, om zich ladderzat te zuipen en feest te vieren. In the name of Jesus!

Authenticiteit alom  

Dankzij de Semana Santa hebben we de stad rustig kunnen verkennen en botsten op een tal van prachtige, authentieke zaakjes. Barberia’s, comedors, lavanderia’s,.. er zijn hier zeer weinig ketens, wat maakt dat elk zaakje zo zijn eigen ziel heeft. In opdracht van walldog.world zijn we dan ook actief op zoek gegaan naar deze zaakjes, om mooie verhalen te leren kennen. Een paar voorbeeldjes: een wasserette die vanbinnen helemaal staat volgeklad met leuke woorden van hun klanten vanuit de hele wereld. Een kapper die gerund is door 3 ex-militanten uit de revolutie, een rotulos die beletteringen maakt voor in de stad,…

Een beetje geschiedenis

Hoewel León vandaag een prachtige stad is, heeft het donkere tijden gekend. Tijdens de volksrevolutie in de jaren ’60-’70, die ontstond na jaren dictatuur, was León een slagveld door een studenten-gedreven opstand en daaropvolgend de afslachting van de overheid, waarbij de Amerikaan-gesteunde dictator Anastasio Somoza García werd vermoord. Hierna nam zijn zoon de leiding, maar hij werd op zijn beurt weer vergiftigd door zijn eigen broer, waardoor deze aan de leiding kwam. In 1979 verloor de familie Somoza uiteindelijk de macht, na een jarenlange strijd met de FSLN (Frente Sandinista de Liberación Nacional) of het Sandinistisch Nationaal Bevrijdingsfront. De Sandinisten noemden zichzelf naar Augusto César Sandino, een revolutionair die in de jaren 20 en 30 streed tegen de bezetting van Nicaragua door de Verenigde Staten. De Sandinisten namen uiteindelijk een land over dat volledig in puin lag, met een schuld van 1,6 miljard Amerikaanse dollar, een geschatte 50.000 oorlogsdoden, 600.000 daklozen en een totaal ontwrichte economische infrastructuur.

Indien je dieper wenst te gaan in deze historiek is het absoluut een aanrader om de Museo de la revolucion te bezoeken, aan de parque central. Zeker niet het grootste museum dat je ooit bezocht, maar je wordt er wel begeleid door een ex-militant van de revolutie (in het Spaans!), wat gepassioneerde verhalen oplevert. Je betaalt hier 50 cordoba per persoon inkom, en een fooi aan jouw gids.

Nog wat meer godsdienst! 

Midden in de stad, aan de parque central, vind je de prachtige kathedraal van León, ook wel “Real e Insigne Basílica de la Asunción de la Bienaventurada Virgen María” genoemd. Niet even hoog als onze Antwerpse OLV, maar wel de grootste van centraal Amerika. Het gerucht doet al eeuwen de ronde dat deze oorspronkelijk in Peru moest gebouwd worden, maar door een of andere mixup in León is beland.

Een zeer mooi interieur, met beelden, glaswerken en hoge koepels. We zijn geen extreme churchlovers, maar hier hebben we toch wel van genoten. Wat ons echter nog meer aantrok is het feit dat het dak 1 uur per dag toegankelijk is voor het publiek, waardoor je je even in Santorini waant (niet dat we daar al zijn geweest). Prachtige parelwitte koepels, en een mooi uitzicht over de stad. Heerlijk.

Het was ons niet helemaal duidelijk maar we denken dat de openingsuren 15:30 tot 16:30 zijn, en het kost je 3$.

 

Plons. 

Toevallig kwamen we op een of andere flyer Casa Abierta tegen. Een restaurant (en binnenkort ook hostel) met een zwembad, onderandere eigendom van een Waalse vrouw. Ik kan dit niet anders verwoorden als ZALIG en de ideale manier om even de warmte van León te ontvluchten. We hebben hier ook een paar gerechtjes gegeten die enorm lekker waren!

Het kost je 60 cordoba (2€) om hier te komen zwemmen.

Las Penitas

Een alternatief om de hitte te ontsnappen is om naar het strand af te zakken, een half uurtje ten westen van León. Het meest bekende is Las Penitas. Wij kozen er echter voor om naar Poneloye te gaan, het strand ernaast. Niet omdat het er zoveel mooier is, maar wel omdat je hier naar de Surfing Turtle Lodge kan gaan. Na een klein boottochtje en een kwartiertje wandelen bereik je de Lodge: een prachtige, zelfvoorzienende hostel waar je gewoon helemaal zen wordt. We hebben hier een lekker genoten van een namiddagje chillen in de hangmatten maar ook meegedaan (en gewonnen) aan de beachvolleybalmatch die ze dagelijks organiseren.

Je kan hier ook overnachten in dorms (12$pp), semi-private rooms (35$) of cabanas (60$). Hou er wel rekening mee dat je geen eten van buitenaf mag meenemen, dus alle maaltijden zal je daar moeten nuttigen. Het eten is er niet overdreven duur, niet overdreven lekker, gewoon correct.

Dos volcanos, por favor!  

Vanuit León worden er ook veel excursies naar verschillende vulkanen aangeboden. Er zijn verschillende reisbureaus en hostels die excursies aanbieden, maar wij kozen ervoor om met de Quetzaltrekkers mee te gaan. Dit is namelijk een non-profit gerund door vrijwilligers, waarbij erg veel projecten worden gesteund. Zo werd er in januari bijvoorbeeld meer dan 6000€ gedoneerd.

Een van de meest populaire excursies is hier het Volcano boarden op de Cerro Negro vulkaan. 2 keer per dag wagen een 100-tal toeristen zich aan een 45 minuten durende beklimming om dan nadien met een houten plank de vulkaan terug af te razen. We zagen heel wat mensen thuiskomen met schaafwonden, verstuikte enkels etc, wat ons niet meteen overtuigde om dit te doen. Wat ons wél aantrok was de tweedaagse tocht van de El Hoyo vulkaan, waarbij je op de vulkaan overnacht en de dag nadien in een Laguna kan gaan plonsen. Voor slechts 9$ extra konden we dit meteen ook combineren met het volcanoboarden dus hebben we dat maar meteen erbij genomen. “Tis voor een goei doel e”.

Het volcano boarden was echt een meevaller. De beklimming was na onze avontuur op de concepcion een hapje, en bovenaan heb je echt een prachtig zicht. De Cerro Negro heeft zijn naam niet gestolen: zwarte heuvel. Het is een van de weinige vulkanen die we hier hebben gezien waar echt geen spriet vegetatie op groeit, en dus enkel uit zwarte as bestaat. Na het prachtige Panorama te hebben bewonderd, was het tijd om een superflaterend pak en een veiligheidsbril aan te trekken. Afhankelijk van hoe je op je board plaatsneemt ga je sneller of minder snel, al heeft niet iedereen dit meteen onder de knie. Zo kwam Camille als een van de snelste beneden, met een superbrede lach die zelf onder haar bandana zichtbaar was. Ik hield mijn hart vast, maar in tegendeel tot anderen kwam ze zonder schrammetje tot stilstand. Oef.

Op naar El Hoyo dan maar. Na een kleine pauze is het tijd om aan de tweede vulkaan van de dag te beginnen. Het is ondertussen 12:30, lekker warm! Het eerste anderhalf uur is dan ook echt zweten en puffen, vooral omdat we allemaal ongeveer 15 kg in onze rugzak dragen, maar wonder boven wonder merken we beiden dat onze conditie er serieus op is aant verbeteren. We behoren al niet meer tot de staart van de groep! Het kan er ook mee te maken hebben dat we deze keer wel goed gegeten hebben, maar in ieder geval: we hebben er zin in! Na te hebben geluncht, hout te hebben gesprokkeld en genoeg pauzes te hebben genomen bereiken we na 4 uur onze bestemming: de kampplaats op de vulkaan. Meteen wordt ook duidelijk waaraan El Hoyo (het gat) zijn naam te danken heeft. Wetenschappers zijn er nog niet helemaal uit, maar een theorie meent dat de vulkaan op het randje van uitbarsten was tot het opeens als een moeilleux in elkaar zakte en een groot gat vormde.

Na onze tenten op te zetten, klommen we nog een half uurtje voort tot op de top om een prachtige zonsondergang te aanschouwen. El Hoyo bevindt zich middenin een strook van een 7-tal vulkanen, die je vanaf de top dan ook kan bewonderen.

Na een lekkere avondmaal, wat lachen rond het vuur en een goede nachtrust is het tijd (7:00) om in te pakken en aan onze afdaling te beginnen. Gedurende 5 uur worden we getrakteerd op een prachtige wandeling doorheen de natuur, met prachtige uitzichten. Het is dalen, maar niet even stijl als toen met de concepcion. Gewoon gezellig wandelen, heerlijk. Tegen de middag bereiken we de Laguna de Asososca. Zelden zo snel omgekleed en in het water beland. Een lekker lunchke, een dutje, wat ploeteren in het water met zicht op El Hoyo op de achtergrond,… Volledig relaxed zijn we klaar om het laatste uurtje tegenaan te gaan. Wat een fantastische ervaring.

Waar te eten

León heeft naast goedkope, lekkere streetfood een paar leuke restaurantjes in de aanbieding. Hieronder een lijstje van degene die we hebben uitgeprobeerd

➸ Nicaraguita: 2 maal kwamen we hier en 2 maal was er een communicatieprobleem met de keuken. De eerste keer kregen we een clubsandwich met kip en spek nadat we de vegetarische hadden besteld, de tweede keer kregen we (na 3x uitdrukkelijk de veganistisch versie te hebben gevraagd) onze spaghetti met een behoorlijke portie pancetta voorgeschoteld. Desondanks was het best lekker, de service redelijk aangenaam en het interieur best gezellig. Geef het dus toch maar gewoon een kans!

➸ Pan y paz: Een gezellig en redelijk lekker frans bakkerijtje met een leuke binnencour.

➸ El desayunazo: Een drukbezet lokaal zaakje om lekker te gaan ontbijten, zoals de overheerlijke  blueberry pancakes!

➸ Via via: Uitgebaat door 2 Belgen, hebben hier lekkere gerechten, maar ook friet met stoofvlees en friet met speciaal saus!!

➸ El Sesteo: Raar maar waar, een van de enige zaakjes aan de parque central. We kwamen hier geregeld enkel iets drinken, maar het eten zag er ook best goed uit!

Waar te slapen

➸ Surfing Turtle Leon: hier bleven we een 7-tal nachten. Een goed keukentje, een redelijk chille gemeenschappelijke ruimte, (meerdere) propere badkamers en propere kamers.

➸ Bigfoot: als je het feestbeest in u wil aanwakkeren of uitlaten ben je hier aan het juiste adres. Heel de dag door is hier (luide) muziek en voel je je een beetje in het Chersonisos van León.

➸ Blue hat hostel: gelegen aan de gekko Travel Tour office. Hier sliepen we 2 nachten, een mooie grote keuken, veel te warme kamers, en slechts 1 badkamertje voor alle kamers met gedeelde badkamer. Is naast bigfoot hostel gelegen, in de “backpackers alley”.

➸ Via via: aan de overkant van Bigfoot vind je een ruime bar, met een groot terras, hangmatten, een pooltafel, een shottertafel en een tuintje. Hier kwamen we geregeld iets drinken en iets eten, maar ze bieden ook heel wat mogelijkheden om te slapen aan.

 Tortuga Booluda: Van deze hostel hebben we zelf geen kaas gegeten, maar werd ons langs alle kanten absoluut aangeraden!

 

Wat zijn jullie bevindingen? We horen ze graag!

You Might Also Like