Esteli - © We Zien Wel

We Zien Wel zoekt de heuvels in het Noorden op

We Zien Wel zoekt de heuvels in het Noorden op

Niet heel veel toeristen die een beperkte tijd hebben bezoeken het Noorden, de meesten stippelen hun route uit tussen León, Granada, Isla de Ometepe en San Juan del Sur. Begrijpelijk natuurlijk, maar wel zonde, want ook een bezoek aan het Noorden is volgens ons een absolute must. We zijn nu 7 weken in Nicaragua aan het rondreizen en toegegeven, dat is wel heel ruim, maar het land blijft er wel in slagen om telkens opnieuw een andere kant van zichzelf te laten zien. De sfeer die er aan de Pacifische kant en de Caraïbische kant heerst verschilt al enorm van elkaar en ook hier, in centraal Nicaragua, zou je bijna denken dat je weer in een ander land bent beland. Geen stranden of vulkanen meer, maar ‘regenwoud’, koffie- en tabaksplantages, watervallen en canyons.

First stop: Estelí

Estelí is een stad in het noordwesten van Nicaragua. In het stadje zelf is een bezoek aan de sigarenfabriek niet te missen en ook de kathedraal verdient het om even bewonderd te worden. Ook de wandeling naar La Cascada de la Estanzuela is zeker de moeite en verder moet je gewoon even verdwalen in de straatjes om de vele mooie en krachtige muurschilderingen op te zoeken.

Even wat meer over de sigarenfabriek die we bezochten:

Het gebied waarin Estelí gelegen is verleent zich perfect om tabak voor sigaren te telen, daarom is het dus ook een van de meest belangrijke sigaar-producerende steden ter wereld. Wij bezochten voor 8 dollar per persoon een sigarenfabriek net buiten het stadscentrum en kregen van a-z te zien en te horen hoe een doosje sigaren tot stand komt. Niet alleen wordt elke sigaar hier met de hand gerold, het proces dat daaraan voorafgaat is bijna hallucinant.

Even heel kort, gewoon omdat ik het niet kan laten, het proces van zaad naar sigaar. – Diagonaal te lezen voor diegenen die of niet geïnteresseerd zijn in deze uiteenzetting, of diegenen die zeggen ‘daar ga ik naartoe!’ en nog verrast willen worden – Een tabaksplant bestaat uit drie delen: ligero, seco en voldedo. Het bovenste, het middelste en het onderste stuk. Elk verschillend deel van de plant wordt ook voor een verschillend deel van de sigaar gebruikt. Tijdens de oogst worden eerst de onderste bladeren geplukt, daarna de middelste en dan pas de bovenste. Dit zodat de bovenste bladeren het meeste zonlicht kunnen vangen en de sterkste zijn. Alle bladeren die geplukt worden komen eerst te drogen. Daarna worden ze samen in bakken gebundeld voor een eerste natuurlijke fermentatie. Voordat er een tweede fermentatie plaatsvindt, worden maar liefst alle bladeren gesorteerd per soort en wordt de middennerf handmatig verwijderd. Daarna wordt alles weer gebundeld in bakken voor een tweede fermentatie. Hierbij is de belangrijkste factor de temperatuur, dus die wordt nauwlettend in het oog gehouden en alle bladeren worden regelmatig omgekeerd om een evenwicht te creëren. Nadat de bladeren enkele dagen hebben kunnen luchten in de ‘parillelos’ (planken waarop de bladeren verspreid worden) worden ze verpakt om vervolgens aan een langdurig rijpingsproces te beginnen. Na het rijpingsproces kan de sigaar dan uiteindelijk gerold worden. Het rollen bestaat ook op zijn beurt uit een paar verschillende fases. Eerst wordt het binnenste van de cigaar in het omblad gerold en wordt dit geheel gedurende 20min samengeperst in een mal om zijn vorm te krijgen. Vervolgens wordt de sigaar in een dekblad gewikkeld en afgesneden op de juiste lengte. Eens gerold wordt elke sigaar geïnspecteerd. De kleur, lengte, doorsnede en het uiterlijk van de sigaar worden beoordeeld, en jawél, 1 iemand voert de functie van ‘sigarenproever’ uit. Deze belangrijke en zeer gezonde man brengt zijn minstens 20-jarige carrière dus al rokend door en controleert zo de verschillende sigaren op hun sterkte. Nu nog even 2 tot 3 weken laten rusten en dan zijn de sigaren klaar om verkocht te worden.

Vanuit Estelí kan je nog best wel wat leuke uitstappen boeken, bijvoorbeeld via Tree Huggers. Tree Huggers is een non-profit organisatie die tevens deel uitmaakt van hostel Luna (samen met Sonati zowat de meest populaire hostels hier). Een van hun meest populaire uitstappen is die naar de veelbelovende Somoto Canyon. Wij hebben deze uitstap niet via hen geboekt, maar hebben gewoon de bus genomen naar Somoto en zijn daar aangesloten bij een groep via Somoto Canyon Tours. Uiteindelijk maakt het niet zo veel uit met welke organisatie je het boekt, de prijzen zijn zowat overal dezelfde.  

Tot voor Estelí stond de beklimming van El Hoyo (lees hier onze El Hoyo ervaring) zonder enige twijfel op onze nummer 1, maar nu zal hij zijn plaats toch moeten delen met de Somoto Canyon. De canyon werd pas in 2004 ontdekt en er worden pas tours gegeven sinds 2011. Het is dus nog maar redelijk recent een populaire en niet te missen attractie geworden in Nicaragua. Samen met nog 6 anderen kozen we ervoor om de tour van 4 uur te doen, waarbij we afwisselend moesten wandelen en zwemmen en ook de kans kregen om van kliffen tot wel 20 meter hoog te springen. Christophe waagde zich aan de sprong van 8 meter hoog, ik bleef trouw aan mijn belofte aan het thuisfront om niet roekeloos te worden en hield het op een bescheiden 2 meter (Haha, dit klinkt zó lame). In elk geval, we zijn het erover eens dat dit echt een enorm indrukwekkende uitstap is die je absoluut niet mag missen als je de kans krijgt Nicaragua ooit te bezoeken! 

In de provincie Estelí en het beschermd natuurpark Miraflor bestaat de hoofdactiviteit uit landbouw en het produceren van artisanale producten. De voorwaarde om toeristen toe te laten in het natuurpark is dat zij helpen op de fincas, of ze alleszins bezoeken. Je kan via Tree Huggers een homestay boeken in Miraflor, waarbij je dus bij mensen thuis gaat slapen en hen helpt op het veld. We vernamen echter van een meisje dat ze gedurende een week niets hoefde te doen omdat er nu eenmaal niet veel werk is tijdens het droog seizoen. Wij kozen er dus voor om samen met Evert en Sanne, een Nederlands koppel dat we de avond ervoor leerden kennen een wandeling van 5 uur te gaan doen in het ‘regenwoud’ van Miraflor. Nu, droogte en regenwoud gaan niet echt goed samen, dus het bleef bij een mooie wandeling in een vrij tot zeer dor landschap. Voor ons was deze uitstap dus net een iets minder groot succes, maar in het regenseizoen is het volgens mij wel echt de moeite!

Matagalpa

Matagalpa is een iets levendiger stadje, meer richting het noordoosten van Nicaragua. Het is gelegen in een vallei en is dus redelijk heuvelachtig. We merkten hier meteen een verschil in temperatuur en moesten na 2 maanden onze jeans ‘s avonds nog eens uitpakken. Evert en Sanne reisden nog voor een nachtje meer naar hier, dus samen hielden we in La vita e bella een uitgebreide Italiaanse avond met veel pizza en veel rode wijn.

Vanuit Matagalpa kan je verschillende uitstappen doen naar watervallen, regenwoud, bergen enz. Wij waagden ons aan de beklimming van de Cerro Apante, een hike van slechts een uurtje maar bijna vermoeiender dan de beklimming van de El Hoyo vulkaan. (Ik steek het op het feit dat het hier al wat hoger gelegen is, ofzo) De camino de la cruz bracht ons tot op de top, waar we een gigantisch beeld van Maria aan een kruis te zien kregen (eigenlijk geen idee wie het was, maar laten we het op Maria houden). Van hieruit hadden we een prachtig panomarisch zicht over de stad en onze beweging hadden we ook weer gehad!

De dag erop stapten we op de chickenbus om La cascada blanca, de witte waterval te bezoeken. Hier wil ik meteen even een van de grootste pluspunten van Nicaragua aanhalen, als je hier een canyon of een waterval of natuurlijke zwembaden of eender wat bezoekt, dan kan je er echt nog van genieten en heb je het gevoel dat je iets hebt gedaan wat niet iedereen doet omdat het er niet platgelopen wordt door toeristen. Op 2 andere mensen na waren we er dus weer helemaal alleen, waardoor je iets op een heel andere manier kan bewonderen. Bovendien had het de avond ervoor stevig geregend, waardoor de waterval veel heviger was en het effect dus nog eens uitvergroot werd. Na een aantal uurtjes namen we de bus terug, helemaal voldaan!

De andere uitstappen bleken redelijk duur te zijn en gezien we al wel redelijk wat wandelingen achter de rug hadden en er in de andere landen ook nog wel wat op de planning staan, besloten we het hierbij te houden en terug richting Granada te reizen.

We zien jullie wel snel weer, voor een update over onze twee laatste weken in Nicaragua!

 

 

You Might Also Like