Archives

Jericoacoara – Waar het zakken van de zon achter de duinen gevierd wordt

Moet er nog zand zijn?

Jericoacoara is een gezellig dorpje in het departement Ceara, in het noord oosten van Brazilië. Het eerste dat opvalt wanneer je Jericoacoara nadert is zand. Veel zand! Jeri (voor de vrienden) ligt pal in het midden van een nationaal park dat voornamelijk uit prachtige duinen bestaat. Straten zijn hier niet uit je vertrouwde macadam gemaakt, maar (je raadt het al) uit zand, wat een zeer beach-life gevoel geeft, en je de eerste dagen een extra work-out biedt.

Veel mensen zakken af naar Jeri vanuit Fortaleza om een 3-tal dagen te chillen. Wij zagen echter een geweldige opportuniteit om 3 weken te vrijwilligen in een super gezellige, nieuwe hostel. Zo kregen wij een leuke ervaring, zij 2 gemotiveerde vrijwilligers, en bleven we vriendjes met ons budget dat begin Juli toch lichtjes werd overschreden. Bezoek uit België was iets te gezellig… 😉

Een van de paradepaardjes van Jericoacoara is de adembenemende zonsondergang. Iedere avond verzamelt een massa mensen op de duna por do sol of in een van de vele gezellige barretjes langs het strand om het natuurlijke fenomeen te bewonderen. Wanneer de zon zijn laatste straal heeft geworpen beginnen de mensen spontaan te applaudisseren. You rock, Sun! See you tomorrow!

Verder ben je in Jeri aan het ideale adres om lekker te zonnebaden, en afhankelijk van het getij wat te surfen. Maar de populairste activiteit krijgt toch wel een aparte titel.

Naast zand zand zand, ook wind wind wind.

Wie Jericoacoara zegt, zegt wind, wat dit een ideale plek maakt voor wind-& Kitesurfers. De wind begint vanaf ongeveer 11u flink te waaien en tot de zonsondergang wordt deze plek dan ook overspoeld door gepassioneerde sporters die met hun bord en zeil dingen doen die ik moeilijk kan beschrijven. Serieus.

Ik vond het dan ook de ideale moment om te leren kite-surfen, iets wat al enkele jaren op mijn bucketlist stond. Na enkele kite-shops af te schuimen kwamen we bij Blu terecht: een Kiteschool van een zeer vriendelijke Duitser (Marko) die hier 11 jaar geleden strandde en een veel flexibelere aanpak hanteerde dan de standaard 3 uur x 3 dagen die ik elders was tegengekomen. Toevallig was er ook een vriendelijke Belgische instructeur (Cedric) beschikbaar om mij les te geven.

De kitelessen worden meestal op Prea gegeven, een strand op ongeveer 30 minuutjes van Jeri, waar het bijna altijd 30 knopen waait. Ideaal! Zonder te veel in detail te treden: het heeft me 16 uur gekost om uiteindelijk mijn kiting skills te ontwikkelen en zelfstandig in de wind op te kruisen. Wat een heerlijk gevoel!

Lagoa Paraiso

Wie Jericoacoara intikt op Google images komt zonder twijfel een fotootje van de heerlijke hangmatten in het water tegen. Deze vind je niet in Jeri zelf maar aan de Lagoa Paraiso. En ja het is er zo paradijselijk als op de foto’s. Heel de dag lekkere hangen en als je het even te warm hebt: pootje baden. Top!

Je kan vanuit Jeri een truck nemen voor R$15 per persoon en je laten afzetten aan Alchemist of Nueva Esperança. Wij kozen voor de laatste, gezien deze goedkoper en minder druk zou zijn.

Waar te eten

Cantina Tropicana Jeri

Bij Cantina Jeri word je verwend op de beste pasta en risotto van het dorp (en daarbuiten). Wij aten hier de heerlijk Risotto Verde, de risotto met paddestoelen en de pasta met tomaatjes en basilicum. Allemaal vers en overheerlijk!

Mister tree

Niet meteen verwacht dat we hier onze favoriete keuken gingen terugvinden: Thais! Gezien we dit restaurant maar op onze laatste avond ontdekten, konden we er maar 1 keertje van genieten. De pad thai en de papaya salad zijn hier top!

Naturalmente

Wanneer je van de rua principal op het strand aankomt en je even naar rechts stapt kom je meteen bij een gezellig barretje/restaurant terecht die de lekkerste pannenkoeken serveert. Je hebt hier zowel zoute als zoete keuzes, maar ook de salades worden hier zeer origineel geserveerd en zijn om duimen en vingers af te likken!

 

Freddisimo

Freddisimo biedt heerlijke tapas aan op een gezellig dakterras met geweldig vriendelijke service. Enkel de guacamole smaakte hier niet meteen naar guacamole.. Vergeet hier zeker niet de ajuin mayo en eender welk gerechtje met aubergine!

Kundalini Jeri

Gezellig gezond dineren. Wij aten hier heerlijke pompoen gnoccis met pesto en de quinoa burger in een zeer gezellige atmosfeer.

Waar te slapen

Jeridise Hostel

Na hun vele reizen besloten Nico en Varinia, een fantastisch Argentijns koppel, zich in Jericoacoara te vestigen en een hostel te openen. Enkele maanden later was het een feit: Jeridise Hostel was geboren. Ze openden slechts in Juni 2016 hun deuren maar al snel werd dit een zeer aangename, mature hostel met een zeer aangename vibe. Wij hadden voorgesteld om hier 3 weken te vrijwilligen, wat perfect uitkwam en er voor heeft gezorgd dat we alle kamers hebben kunnen testen. Elke kamer is ruim, proper en heeft haar eigen badkamer. De keuken is een van de best uitgeruste keukens die we op onze reis al zijn tegengekomen. De hostel is rustig gelegen, op zo’n 5 minuutjes wandelen van het centrum en heeft prachtig zicht op de duinen.

Central / Tirol

De feestneuzen onder jullie begeven zich misschien liever naar een iets minder rustige hostel. De bekendste zijn Central / Tirol en bevinden zich naast elkaar.

Wrap up

Jericoacoara heeft overduidelijk een plekje bemachtigd in onze top 5 plekken van Zuid-Amerika. De mix tussen sporten en chillen, tussen levendigheid en afzondering, de levensstijl op blote voeten,… Allemaal dingen die je absoluut moet ervaren!

Archives

Roadtrippen in Salta – Een explosie van variatie

Begin Oktober landden onze twee goede vrienden, Freddy en Vlinnie in Buenos Aires. Ze komen ons voor 3 weken bezoeken! Op de planning: Buenos Aires, Iguazu, Salta en Quebrada de Cafayate.

In Salta huurden we een auto voor een week en deden we een roadtrip tussen de omliggende landschappen en dorpjes. Een schot in de roos en daarom, hieronder, de praktische details;

Dag 0: Salta.

Salta is een klein stadje met een prachtige main square, 2 zeer lekkere plant-based restaurantjes, groentenwinkeltjes achter elke hoek én een ruim aanbod aan car-rentals! Slapen deden we bij Backpacker Hostel, een leuke, basic hostel met een terras pal in de zon!

Dag 1: Salta – Cafayate – Ruta 68 – ±200km

We beginnen meteen met een van de mooiste routes van heel onze roadtrip. Na de grotere stad uit te rijden bevinden we ons al snel op kleine kronkelende baantjes tussen de velden en rotsen, even later tussen rood gesteente, dan weer tussen grote witte rotsen,… Ongelofelijk hoeveel variatie aan landschappen je hier op 200km tegenkomt.

Niet te missen tussenstop: het natuurlijke amfitheater. Met een beetje geluk staat er een man met een saxofoon… Magisch!

Dat je om de 20 meter wil stoppen voor een foto te nemen, maakt wel dat je gemakkelijk 5-6 uur over deze 200km doet. Na een mooie eerste dag komen we uiteindelijk aan in Cafayate, een dorp dat gekend is voor zijn wijnen.

Een bezoekje aan een wijnhuis is hier dus een absolute must! Wij bezochten op aanraden van ons hotel het Piatelli wijnhuis. Adembenemend mooi, in het midden van de druivelaars.

Na het lokale marktje te bezoeken eten we ‘s avonds in Pacha, een klein gezellig restaurantje met een zeer attente chef en zeer fijn eten! Een mooie verrassing, want Cafayate is absoluut niet groot en we gingen er stiekem al van uit dat we in iets toeristisch op de marktplaats gingen belanden.

Dag 2: Cafayate – Cachi – Ruta 40 – ± 160km

Na de vlekkeloze, heerlijke tocht van gisteren staan we te popelen om te vertrekken. Al snel bevinden we ons echter op een onverharde weg aan max 30km/uur. Ja, iets minder comfortabel, maar dat zorgt er voor dat minder mensen deze weg nemen en ‘off the beaten track’ resulteert al snel in, opnieuw, uiteenlopende landschappen, verlaten dorpen, droogte en heel wat wow’s en woaw’s.

Na een dikke 100km is het tijd om even te stoppen in Molinos, een klein dorpje dat de fantastische charme van de Provence uitstraalt. Tijd voor een klein aperitiefje in een prachtig zaakje met een *binnencourreke* om U tegen te zeggen.

Na nog een dik uur rijden belanden we dan uiteindelijk in Cachi, waar alles er relatief verlaten bij ligt. Alle dorpsbewoners, eigenaars van hostels en restaurants verzamelen zich hier op z’n zondags om BINGO te spelen. Logement zoeken verloopt dus wat moeizamer dan anders, maar uiteindelijk komen we terecht in het mooiste boutique hotel van het dorp: Hosteria Villa Cardon. Een gerenoveerd pand uit de 17e eeuw. De super lieve eigenares heeft begrip voor onze budgettaire beperking en gaat akkoord om ons een dubbele kamer te verhuren en 2 extra bedden hieraan toe te voegen. 4 bedjes naast elkaar tegen de muur en ons eigen pyjama feestje! Woop woop! Savonds gaan we nog eten in Ashpamante, een gezellig restaurantje met heerlijke versgemaakte pasta’s!

Dag 3: Cachi – Purmamarca – ruta 33 / ruta 9 / ruta 66 – ± 340km

De dag wordt ingezet met een relatief vroege wekker gezien er een vrij lange rit voor de boeg staat. Wanneer we de onze zakken willen inladen merken we echter: platte band! Lap! 1,5 u later en 150 peso later zijn we dan eindelijk onderweg.

Ruta 33 gaat langs het prachtige cactusrijke park Los Cardones en wordt nadien gevolgd door een prachtig bergweggetje.

De weg van Salta naar Purmamarca is minder indrukwekkend, maar wel volledig geasfalteerd! Jeej! We merken wel alweer heel wat verschillen in vegetatie naargelang we stijgen. Ook de eerste gekleurde bergen die kenmerkend zijn voor de regio beginnen zich te vertonen!

Aangekomen in Purmamarca merken we al snel dat het over een zeer klein maar zeer gezellig dorpje gaat met een super leuk marktje op het dorpsplein! (Let op: tussen 13-16h is het siësta!) Purmamarca ligt aan de voet van de bekende Cerro 7 colores, wat prachtig is, maar meer een heuveltje is dan een echte berg.

We huren in Purmamarca een gezellig appartementje voor 4 bij Tierra Virgen. Opgelet: De meeste logementen zijn hier belachelijk duur! Geen tips qua restaurants hier gezien we zelf hebben gekookt om zo de kosten wat te beperkten.

Dag 4: Salinas Grandes – Ruta 52 – 65km – Tilcara – Ruta 9 – 26km

Vanuit Purmamarca rijdt je 1,5u in de bergen naar Salinas Grandes. De weg op zich is zeer indrukwekkend! Ook de eerste lama’s duiken hier op.

Eens aangekomen op Salinas Grandes zijn we lichtjes teleurgesteld. We wisten dat het geen Salar de Uyuni ging zijn, maar het zag er gewoon ook niet zo wit.. uiteindelijk stappen we wat verder en komen we bij kleine basins terecht die gewoon smeken om foto’s. We hadden ook wat spullen meegenomen uit het appartementje om een originele foto te trekken. Camille: “anders springen we uit de broodrooster?”.

Top tip: INSMEREN!!

In de namiddag bij onze terugkomst in Purmamarca werken de bankautomaten nog steeds niet en zijn we genoodzaakt om geld af te halen in Tilcara, om een half uurtje rijden van Purmamarca. Een klein dorpje met een gezellig marktje op het marktplein (dat is hier precies een trend). Buiten een snelle lunch en een gezellig koffietje op terras besteden we voor de rest niet veel tijd in Tilcara.

Dag 5: Purmamarca – Humahuaca – Ruta 9 – 69km

Vandaag gaan we nog verder naar het Noorden en na ongeveer 1,5u rijden bereiken we Humahuaca. Alweer een klein dorpje met, ja ja, u raadt het al: een marktje op het dorpsplein! Gezien de afwezige WiFi en 3G bereik overal kunnen we op voorhand geen logement boeken en gaan we dus weer op jacht. Al snel beseffen we dat alles hier weer heel duur is voor wat we krijgen en beslissen we in de late namiddag de tocht terug naar Salta te maken.

Praktisch

Wij huurden een Chevrolet Corsa Classic – 4 deurs voor ongeveer 60 euro per dag bij Activa Car Rental in Calle Buenos Aires.

Archives

Lima – Onze 6 (plant-based) hotspots

Miraflores staat bekend als een van de hipste en veiligste buurten van Lima. Een ideale regio dus om op jacht te gaan naar de leukste plekjes om gezond te eten en te drinken. En met succes! Net als in Cusco, werden we hier getrakteerd op een paar fantastische plekken die we niet enkel voor ons eigen willen houden.

La Verde

Een van de eerste plekjes die we tegenkwamen was al meteen een schot in de roos. Van een oorspronkelijk Duitse eigenaar heeft dit zaakje alles wat ons hartje sneller doet slaan: een lekkere gezonde (veganistische) kaart, een leuke uitstraling, gezellig interieur, vriendelijk personeel,… Hier vind je onder andere lekkere quiches, toast met guacamole, verse dagsoep, originele sandwiches/burgers, gegrilde groentjes met humus,… Ideaal om lekker te lunchen of licht te dineren.

Het andere deel van de zaak bestaat uit een winkeltje waar je verschillende soorten “gezonde” koekjes kan kopen (met havermout en rozijnen, brazilnoten,…), fruit, etc..

Naast La Verde vind je van dezelfde eigenaar ook AlmaZen, het zogezegde sjiekere broertje van La Verde. Op het moment dat wij er waren werd deze gerestaureerd en hebben we deze dus spijtig genoeg niet kunnen uitproberen. Een reden om nog eens terug te keren?

Recavarren 315, Miraflores, LimaPeru,

RAW Cafe

Een zaakje waar je terecht kan voor ontbijt, lunch en avondeten is niet gemakkelijk te vinden, en al zeker niet als je plant-based wil eten. En toch: gevonden! RAW Cafe heeft een super gevarieerde kaart: van wafeltjes tot pizza, van havermout tot een super vegan burger, van chia pudding tot een Buddha bowl, je vindt hier zeker iets naar je zin. We hebben spijtig genoeg niet alles kunnen uitproberen (we deden nochtans ons best) maar alles wat we hebben geproefd was top!

Tip: ze verkopen hier ook overheerlijke kombucha. Ideaal voor on-the-go!

Independencia 587, Miraflores, LimaPeru,

El Huerto

In dezelfde lijn als RAW Cafe biedt El Huerto fantastische veganistische opties in een leuke atmosfeer. Zo probeerden wij een overheerlijke quinoa bowl, een bagel met humus en een wrap om duimen en vingers van af te likken.

Avenue La Paz 604Lima, Perú

La Matilda

Begin je je dag graag met een goeie kop koffie? Heb je een namiddag dipje? Dan ben je hier aan het juiste adres! Bij La Matilda kan je terecht voor overheerlijke koffietjes en natuurlijke thees in een super schattig kader. Om die kleine honger te stillen zit je hier ook goed: we aten hier de beste vegan banana cake uit ons leven. Ik droom er nog steeds van…

Calle 2 de Mayo 535, MirafloresLima, Peru

Que Juicy

Kleine honger? Dorst? Bij Que Juicy krijg je 2 vliegen in 1 klap. Deze leuke, met planten versierde, zaak biedt fantastische cold-pressed juices aan van verschillende combinaties fruit en groenten. Je krijgt ze mee in een leuke duurzame fles die je kan bijhouden of opnieuw als leeggoed kan binnenbrengen.

Calle Alcanfores 345Lima, Perú

El Vietnamita

Niet de meest veganistische optie in deze lijst, maar zo lekker dat we ze toch graag even met jullie delen. De Aziatische keuken is een van onze favoriete en biedt vaak een aantal vegetarisch/veganistische opties. Bij Vietnamita vind je onder andere groenten loempia’s, overheerlijke vegetarische sushi (met een tikkeltje roomkaas), en knapperige wokgroentjes,… Smaken die er boenk op zitten!

Calle Bellavista 215, MirafloresLima, Perú

Heb jij nog leuke adresjes die absoluut in dit lijstje horen? We horen het graag!

Archives

De (wereld)wondermooie Machu Picchu: 5 manieren om er te geraken

Dat Machu Picchu een must is tijdens een bezoek aan Peru is wellicht al wel duidelijk. Er zijn echter heel wat verschillende manieren om er vanuit Cusco te geraken. Wij lijsten graag even onze ervaringen op.

Onze keuze: Inca jungle trail

We zullen de spits afbijten met de optie die wij hebben gekozen. Na veel informeren en opzoeken zijn we via vrienden op de Inca Jungle Trail gebotst. Van alle verschillende mogelijkheden (zie verder) leek deze ons degene met de beste prijs-kwaliteit verhouding. Laat ons eerlijk zijn, als je langer reist is budget nu eenmaal geen onbelangrijk criterium. De Inca Jungle Trail is een zeer mooie, gevarieerde 4-daagse tocht.

Dag 1: Na een 2-tal uur rijden tot op een hoogte van +4000 meter wordt je samen met een mountainbike en serieus wat bescherming afgezet. Tijd om aan een prachtige afdaling van 3 uur te beginnen. Het is bijna constant down-hill en op asfalt, dus absoluut niet vermoeiend (wel een zere poep nadien!). Hou wel je hoofd er wat bij; het uitzicht is zó mooi dat je wel eens zou kunnen vergeten om naar de weg te kijken! In de late namiddag is het, na een korte snack in de hostel, tijd om te raften. Dit was voor ons de eerste keer, maar wat een top-ervaring! De begeleiding was speels maar zeer professioneel. Mij gaf het een beetje het zalige gevoel van de wildwaterbaanattractie van de Efteling, maar dan de volwassene, stoerdere versie! Yeah!

Dag 2: Tijd om de beentjes te strekken. Vandaag wandelen we een 8-tal uur doorheen de prachtige heuvels (of zijn het al bergen?) die deze regio te bieden heeft. Een stukje Inca-trail, lokale boerderijtjes, wandelen langs de rivier, die rivier oversteken in een soort kabelliftje die mannen met een gigantische dikke kaak door de cocabladeren bedienen, en eindigen met een zwemmeke in warme termen. Jep; top dag!

Dag 3: Een kilometer oversteken terwijl je aan een kabel bengelt op een hoogte van 400 meter? Yes, you can. De ochtend begint actief met ziplinen. Even die angst trotseren maar het is puur genieten! In totaal doe je 4 ziplines en steek je een vrij tot zeer louche brug over. Geen paniek, je hangt goed vast! Nadien brengt een minivan je naar Hidroeléctrica vanwaar je na een lekkere lunch 3 uur wandelt tot in Aguas Calientes (het gezellige, toeristische dorpje aan de voet van de Machu Picchu)

Dag 4: Wekker: 4:00 – Machu Picchu o’clock! Vele mensen staan vroeg op om aan de beklimming van 1800 trappen te beginnen die je tot aan de inkom van Machu Picchu brengt. Als alternatief kan je ook een bus tot aan de inkom nemen (12$). Let op: De rij voor de bus begint ook al vanaf 4h30 stevig vorm te nemen! Op tijd op staan is de boodschap. Je hebt vanochtend een 4–5tal uur om de ruïnes te bezoeken. Nadien kan je best aan de afdaling beginnen. De minivans vertrekken namelijk vanuit Hidroeléctrica rond 14h30 terug naar Cusco, en de wandeling duurt toch nog ongeveer 2,5–3u…

Prijzen: 165$ met maaltijden, overnachtingen, activiteiten, inkom inbegrepen. Een goede deal, lijkt ons!

De populairste keuze: trein

De meest populaire keuze is om de trein te nemen naar Aguas Calientes. Deze trein vertrekt vanuit Poroy (20 min van Cusco) of Ollantaytambo (in sacred valley) en komt aan in Aguas Calientes. De rit vanuit Poroy duurt ongeveer 4:15 en die uit Ollantaytambo 1:15. Boek je ticket liefst een paar dagen op voorhand!

Prijzen: tickets zijn tussen de 60$ en 100$ voor een enkele reis, afhankelijk van vertrek uur.

Tours: sommige agentschappen bieden een pakket aan met de trein heen en terug alsook het inkomticket. Het goedkoopste dat wij vonden was 210$.

De bekendste keuze: Inca Trail

Bekroond als een van de 5 mooiste trekkings ter wereld en reeds een half jaar op voorhand volgeboekt: deze keuze is zeker en vast de bekendste. De 4 à 5 daagse 43 km lange tocht neemt je mee doorheen de prachtige landschappen die Peru te bieden heeft met als eindbestemming de kers op de taart: Machu Picchu.

Prijzen: rond de 500$

De avontuurlijke keuze: Salkantay Trek

Deze uitdagende 5 daagse tocht is het nummer 1 alternatief voor de Inca trail. Hier zijn (momenteel) geen limitaties van aantal mensen, en is door National Geographic benoemd tot een van de 25 mooiste trekkings ter wereld.

Prijzen: N/A

De goedkoopste keuze: per minibus

De allergoedkoopste manier om Machu Picchu te bezoeken is wellicht via minibus. Dit busje brengt je op 7 uur vanuit Cusco naar Hidroeléctrica. Van hieruit moet je ongeveer nog een 3-tal uurtjes wandelen langsheen de spoorweg naar Aguas Calientes.

Prijzen: S./70 (20$) voor heen- & terugreis.

Opgelet: overnachting niet inbegrepen!

Machu Picchu

Dat de Machu Picchu een toeristische trekpleister is, hoef ik jullie niet te vertellen. Om 6u openen de deuren en stormen honderden toeristen naar binnen. Toegegeven: Het is er zeer indrukwekkend. En niet enkel de ruines, maar vooral de locatie; je bevindt je tussen de bergen, de opgaande zon,… het heeft echt iets magisch! Je hebt ook de mogelijkheid om naar Puerta Del Sol te stappen (40 minuutjes). De mensen die Inca Trail wandelen komen hierlangs naar de ruïnes. Vanuit Puerta del Sol heb je een prachtig zicht op de Machu Picchu vanop een afstand. Ideaal om zo de omringende natuur mee op te nemen. Je kan ook naar de Inca bridge gaan, maar die vonden wij niet perse een must. Indien je een rondleiding wenst staan horden gidsen te popelen om je rond te leiden.

Na wat uurtjes te hebben rondgelopen en wat fotootjes te hebben getrokken waren er rond 10u zoveel toeristen dat voor ons de pret wat begon af te nemen. Een perfecte cue om aan de afdaling te beginnen, en zo onze weg terug te vinden naar Hidroeléctrica.

Bezochten jullie de Machu Picchu reeds? Of staat het op jullie bucketlist? We horen het graag!

Archives

Bolivia: onze aanraders om te slapen, eten & drinken

Santa cruz

Slapen:

➵ Jodanga backpackers hostel

Op 2 minuten wandelen van het park vind je deze gezellige hostel. Een zwembadje, lekker ontbijt met fruit, 3x happy hour op een dag, een prima uitgeruste gezamenlijke keuken, een lig&hang tv-kamer en propere sanitaire voorzieningen. Dit allemaal voor zeer redelijke prijzen.

El Fuerte N0 1380 | Barrio Los ChoferesSanta Cruz 1380, Bolivia

Eten en drinken:

➵ La Casona

In La Casona kan je terecht voor een zeer gevarieerd menu terwijl je even aan de drukte van de stad ontsnapt in deze prachtige binnenkoer.

Arenales 222Santa Cruz, Bolivia

➵ KEN

Zei iemand ramen noodles? “Ken” is een prima Japans restaurant om deze lekkernij (maar ook andere gerechtjes) te verorberen.

1er Anillo, Av. UruguaySanta Cruz, Bolivia

Samaipata

Slapen:

➵ Finca la Vispera

Indien je met een iets grotere groep bent, kan je een gezellig huisje huren op het prachtige domein van La Vispera. 10 minuutjes stappen vanuit het “centrum” van samaipata maar de tocht meer dan waard. De Nederlandse eigenaar Piet woont er sinds 40 jaar met zijn vrouw en is een echte levensgenieter. Genieten als hij zich even bij de groep voegt om te vertellen over hun leven. Daarnaast kan je in het restaurantje heerlijk vegetarisch lunchen (het meeste afkomstig van hun prachtige moestuin), en wij kregen zelfs de mogelijkheid om onze eigen pizza’s te maken in hun authentieke houtoven. Zonder twijfel de lekkerste die we in jaren aten.

Eten en drinken:

➵ La Cocina

La cocina lijkt wel een huwelijk tussen de Antwerpse finjan en falafeltof. De lekkerste falafel pita’s en burgers worden door deze Israëlische chef kok heerlijk klaargemaakt! Het verleent zich meer voor een snelle hap dan voor een avondje dineren.

Calle Sucre | 20 mts to the Corner of Calle Sucre

➵ La Bohème

Aan de overkant van La Cocina vind je de gezellige (cocktail)bar: La Bohème. Jonge, leuke bediening en boven hebben ze een prachtig dakterras. Een aangename verrassing in zo’n klein dorpje!

Sucre y Ruben Terrazas | Plaza PrincipalSamaipata

Sucre

Slapen:

➵ Kultur Berlin + stadswandeling

Kultur Berlin is een ruime, goed gelegen hostel met een gezellig binnenplein met een gezellige bar en savonds openen ze hun eigen discotheek. Niet meteen de rustigste hostel, maar goed, afentoe moet dat eens kunnen he.. 😉

Een paar keer per week kan je voor 20 BOB (iets minder dan 3 euro) een gegidste stadswandeling doen. De opbrengst gaat naar het goede doel en op 2 uur tijd doorloop je de geschiedenis van de stad en krijg je een paar fantastische plekken te zien. Zeker niet te missen!

Calle Avaroa #326, Sucre – Chuquisaca, Bolivia

Eten en drinken:

➵ Cafe Gourmet Mirador

Cafe Gourmet Mirador fungeert als een prachtige get-away om even aan de drukte van de stad te ontsnappen. Je komt er wellicht hijgend aan na de relatief flinke beklimming maar geen nood, ze beschikken over strandstoeltjes waarin je heerlijk op adem kan komen terwijl je van het prachtig zicht over Sucre geniet. We aten hier onder andere de lekkerste tomatensoep, heerlijke bruschettas, een verse fruitsla en hun karaffen sangria zijn ook echt de moeite!

Plaza la RecoletaSucre 591, Bolivia

Tarija

Slapen:

➵ Kultur Berlin

Het kleinere zusje van de hostel in sucre, maar buiten de naam en de eigenaar hebben deze hostels niets met elkaar gemeen: je komt in een kleinere hostel terecht waar het rustig is, er een dakterras is om lekker te zonnen, ze bieden een fantastisch ontbijt (inbegrepen) en een goed uitgeruste keuken..

Calle Ballivian 367Tarija 0001, Bolivia

Eten en drinken:

➵ Verde que te quiero

Je kan er niet naast lopen: de prachtige muurschildering aan de buitenkant is een absolute eye-catcher, en het interieur moet ook absoluut niet onderdoen. Hier vind je een lekker vegetarisch buffet voor weinig geld, en vriendelijk personeel!

Calle Ballivian esquina BolivarTarija, Bolivia

Tupiza

Tupiza heeft erg veel te bieden qua tours en natuur. Zo kan je prachtig gaan paardrijden zoals in de echte westernfilms en kan je van hieruit je tour naar de Salar de Uyuni beginnen (Tupiza Tours = aanrader!!). Daarbuiten is tupiza niet perse de leukste uitvalbasis qua hotels en restaurants. Wij verbleven in El Refugio del Turista, een zeer basic hostel, maar je hebt ook bijvoorbeeld hotel Mitru waar je terecht kan. Qua eten zijn er een 10-tal Italianen, en ze heten blijkbaar allemaal hetzelfde.

La Paz

Slapen:

➵ Adventure brew hostel

Een vrij grote hostel met dorms, een leuk dakterras, proper sanitair, een leuke bar beneden met potentieel leuke (Fluo) feestjes. Ze hebben ook een tour agency maar die is toch wel wat duurder dan anderen..

Av Montes | 533La Paz, Bolivia

➵ Bunkie hostel

1 woord: donsdekens! Een aangename hostel met een mooie bar, proper sanitair, maar het hoogtepunt is toch wel de fantastische knuffelende donsdekens op de bedden. Opgelet: vroeg opstaan wordt nog pijnlijker..

Av. Montes, 641La Paz 0591, Bolivia

Eten en drinken:

➵ La Cueva

Uitgebaat door een vlotte Antwerpenaar (Hemiksem city) en echt fantastische Mexicaanse gerechten. Je kan hier onder andere een, al dan niet veggie, “Mexicaanse tafel” kiezen die je met meerderen kan delen en zo van alles wat proeft. Heerlijk! Dit is ook de ideale plek als je van goede (wel prijzige) tequila houdt! Keuze genoeg!

Calle Tarija 210B | corner Calle MurilloLa Paz, Bolivia

➵ Café del mundo

Gelegen in de zeer centrale Sagarnaga straat. Hier kan je terecht voor een lekkere koffie, een slaatje, een lekkere quinoa burger,…

324 Calle SagarnagaLa Paz, Bolivia

➵ Red Monkey

Een van onze culinaire hoogtepunten in Bolivië. (Of eigenlijk gewoon van de afgelopen maanden) Deze jonge Boliviaanse eigenaar heeft een tijd in New York de veganistische keuken bestudeerd en leren gebruiken met als uitkomst super creatieve veganistische gerechten! Het iets buiten het centrum van la paz gelegen maar super gezellig, belachelijk lekker, en vriendelijke bediening. Tip: vanuit red monkey kan je op 10min naar de groene/gele teleferiques stappen, perfect om met een prachtig uitzicht te verteren!

Av Montenegro E -10 | Calle 18La Paz 2713509, Bolivia

➵ Café vida

Een ideaal plekje om lekker te gaan ontbijten/lunchen! Denk lekkere vegetarische bowls en broodjes.

Calle Sagarnaga 213 | Galeria ChuquiagoLa Paz, Bolivia

➵ Kalakitas

Kalakitas is in onze ogen de grootste concurrent van la cueva. Ook zij bieden een gezellig interieur aan en fantastisch Mexicaans eten! Ik zou durven zeggen: hou deze voor ’s middags en La Cueva voor s avonds. :)

Calle Sagarnaga # 363 | Second FloorLa Paz, Bolivia

➵ Vinapho

Even genoeg van de typische gerechten? Bij vinapho kan je terecht voor fantastisch Vietnamees en Thais eten. Beetje prijziger wel.

Sopocachi | Av. Sanchez Lima No. 2326La Paz, Bolivia

➵ Mongo’s

Als je eens even een stapje wilt zetten zit je bij mongo’s aan het juiste adres! Na het avondeten schuiven ze hier de tafels opzij en begint een live bandje geweldige lokale muziek te spelen. (toen wij er waren alleszins) Salsa, merengue, bachata,… Na een paar uur neemt de DJ het over en is het tijd voor alle vergeten toppers van vroeger. Lonely planet beschrijft het ook als “the best place to pick up chicks”…

Hermanos Manchego No 2444 Entre Calle Salinas y Salazar, La Paz Bolivia

➵ Namas te

Na Red Monkey, een waardige veganistische opvolger in het rijtje. Zeer vriendelijke service, lekkere veganistische opties in een vrij artistiek interieur.

C. Zoilo Flores # 1334 Almost Esq, La Paz 2481401 Bolivia

➵ Tierra Sana

Vlak tegenover La Cueva vind je het gezellig ingerichte Tierra Sana. Je vindt hier ook vegetarische opties zoals wokgerechten, veggieburgers, padthai,…

Corner Murillo Street Tarija Street No 213, La Paz 14165 Bolivia

Rurrenabaque

Eten en drinken:

➵ Panaderia Paris

In dit klein dorpje zou je niet verwachten om een lekkere Franse bakker te vinden, maar de eigenaar heeft 13 jaar geleden gekozen om zich toch hier te vestigen. Geweldig dus om voor de Tour van de pampa’s nog even lekker een echte croissant, chocoladebroodje, pizzabaguette,… te verorberen.

Calle Avaroa | entrance Vaca Diez y Santa CruzRurrenabaque, Bolivia

Slapen:

➵ Fluvial tours

Mensen gaan voornamelijk naar Rurrenabaque om een jungle Tour of een Tour van de pampa’s te doen. Wij kozen voor die van de pampa’s en boekten dit via Fluvial Tours: een kleine Tour Agency die je deze Tour aan een zeer goede prijs aanbiedt (1450 BOB = 190€)

In deze prijs waren vlucht, maaltijden, slaapplaats, transport en de gehele gegidste Tour inbegrepen. Per Tour Agency heb je een bepaalde slaapplaats bestaande uit paalwoningen (dorms, chillzone, keuken, eetplek,…). Wij waren er in het droogseizoen waardoor de paalwoningen niet meteen hun nut bewezen, maar heel charmant waren. En wanneer je op 2–3 meter een kaaiman ziet liggen, ben je toch blij dat je wat op hoogte bent.

670 Illampu street inside Hotel Inca’s Room

Archives

Huaraz: ups en downs die je niet mag missen.

Huaraz. Mensen komen hier voornamelijk om te trekken, gezien de stad tegen het prachtige Andes gebergte aanleunt.

Qua trekkings zijn er meerdere opties afhankelijk van hoeveel tijd je hebt. De populairste zijn:

  • 1 à 2 dagen: Laguna 69
  • 4 dagen: Santa Cruz trek
  • 8 a 13 dagen: Huayhuash

Wij kozen voor de 2de optie en willen graag onze geweldige ervaring met jullie delen.

Deze zeer populaire tocht doorkruist de Santa Cruz-vallei met als hoogtepunt de Punta Union op 4750m. Omringd door spectaculaire toppen van de Cordillera Blanca, prachtige turquoise lagunas (gletsjermeren) en de kleurrijke typische fauna en flora. Puur genieten!

Praktische informatie

Niveau: Matig

Lengte: 4 dagen

Afstand: 50 Km

Maximale hoogte: 4750m

Gemiddelde hoogte: 4100m

Ideale seizoen: april-oktober

Verloop:

Dag 1: Om 6u ’s ochtends worden we opgehaald en beginnen we onze 5uur durende rit doorheen de prachtige Callejon de Huaylas Vallei om vervolgens het Huascaran Nationaal Park binnen te rijden. Het toegang ticket is niet in de tour inbegrepen en kost 65 sol (€18) voor maximaal 21 dagen. Met het minibusje passeer je al het prachtige turquoise Llanganuco meer, wat een mooie teaser is voor wat er de komende dagen nog gaat komen. Eens aangekomen in Vaqueria wordt ons materiaal op ezels geladen en beginnen we aan een 4 tot 5 uur durende, geleidelijk stijgende, tocht naar onze camping in de Paria Valley op 3890m. De tentjes worden opgezet en eens het donker wordt voelen we meteen de ijzige koude maar worden we ook getrakteerd op een van de mooiste sterrenhemels uit ons leven!

Dag 2: wekker: 5:30. De zwaarste dag. Vandaag is het de dag van de Punta Union pas. De eerste 3–4 uur beginnen we met een geleidelijke klim maar al snel wordt het steiler en steiler. Na een uur pal omhoog te klimmen, bereiken we uiteindelijk de Punta Union op 4750m. Vanop dit punt hebben we een prachtig uitzicht op de grote bergen van de Cordillera Blanca en op de helderblauwe laguna beneden. Nog een uurtje of 2–3 naar beneden wandelen tot we Taullipampa, onze slaapplek, bereiken. Tijd om de tentjes opnieuw op te zetten, even op te frissen in de ijskoude rivier en na een lekkere maaltijd onder de veren te kruipen. Over veren gesproken: het slapen is een van de minst aangename onderdelen van deze trip. De temperatuur zakt onder 0 en de matjes zijn flinterdun. Ook al ben je moe genoeg, bereid je je best voor op een moeilijkere nacht. Laat dit je wel aub niet afschrikken: het is echt de moeite waard.

Day 3: wekker: 5:30. Vandaag wordt een lange dag. We hebben ervoor gekozen om een extra omweg te maken naar de Arhuaycocha Laguna. In totaal moeten we ongeveer 11u stappen. Let’s go! Onderweg stoppen we aan het uitkijkpunt waar we een prachtig zicht hebben op de vallei. 7 jaar geleden heeft hier een grote landslide / lawine plaats gevonden en sindsdien is de hele vallei sterk veranderd. Na ongeveer anderhalf uur bereiken we de prachtige Laguna, en worden we beloond met een prachtig zicht op de Alpamayo berg. Na een korte snackpauze is het tijd om verder af te dalen. Onderweg worden we alweer beloond door ongelooflijke uitzichten, moeten we meermaals over riviertjes springen, lopen we tussen de wilde koeien en paarden,…

We hebben gekozen om meteen naar de eindstop te wandelen, Cashapampa op 2900m, die we uiteindelijk rond 18h bereiken. Een lange maar prachtige dag!

Day 4: Gezien we al op de eindhalte zijn hoeven we vandaag niet meer te wandelen. Rond 10:00 komt het busje ons ophalen dat ons na 3 uur rijden terug in Huaraz afzet.

Acclimatisatie

Indien je rechtstreeks van Lima komt, is het aangeraden om 2 dagen voor je trekking in Huaraz even aan de hoogte te acclimatiseren. Je kan dan nog in de beste conditie zijn, de hoogte doet iets raar met je lichaam! En over conditie gesproken, het helpt wel als je van te voren al eens uit je luie zetel bent gekomen. 😉 Uiteraard kan je op je eigen tempo lopen, het is geen wedstrijd, maar onderschat de tocht niet. Het is net iets anders dan naar de bakker lopen.

Wat mee te nemen:

Je grote rugzak mag je aan de ezeltjes toevertrouwen, maar uit liefde voor de diertjes neem je toch best niet te veel mee. Hieronder ons lijstje van de essentials:

  • Fototoestel! Het is er echt heel mooi.
  • Ondergoed (spreekt voor zich? ;-))
  • TShirts
  • Lange broek
  • Short: als je het overdag snel te warm krijgt.
  • Termische legging: remember, het is koud!
  • Jogging: voor na het wandelen
  • fleece trui / dikke trui
  • Windstopper
  • Muts + handschoenen + sjaal
  • Dikke sokken
  • Handdoek
  • Zaklamp
  • Snacks (nootjes, gedroogd fruit,…)
  • 2 liter water: de flessen worden snachts gevuld met gekookt water uit de rivier.

! Indien je een extra eigen matje/slaapzak hebt: meenemen!

Wat kost dit allemaal?

Onze 4 daagse Santa Cruz trek boekte wij bij Ganesa Tours. De prijzen liggen tussen de 300 en 350 Sol (alles inbegrepen)(€80 à €95). In onze ogen is het zijn geld meer dan waard!

Onze hotspots in Huaraz

Voor en na de treks kan je je even verwennen in een van de leuke stekjes in de stad. Hierbij onze favorieten.

Eten

  • Chilli Heaven

Dit restaurantje heeft zijn naam niet gestolen. Je eet er de beste chillies van Peru. Ook hun Burritos en fajitas zijn fantastisch! Het is gelegen op een super gezellig pleintje en het interieur is zeer gezellig. Je kan hier ook alles vegetarisch verkrijgen.

  • Cafe central

Leuk adresje om een broodje te eten en een sapje te drinken. Toffe eerste verdieping!

  • Bar 13 Buhos

Naast de Chilli Heaven vindt je op hetzelfde plein dit gezellig cafe/restaurant. Ze verkopen hier lekker artesanaal bier, hebben een terrasje op het plein, en de bediening is vrij goed!

  • Sierra Andina

Indien je van speciaalbieren houdt moet je zeker een bezoekje brengen aan deze bar. Alweer aan een zeer gezellig pleintje gelegen, veel lekkere bieren en het eten zag er ook niet verkeerd uit!

Slapen

Wij verbleven in Andes Warak. We zijn hier heel positief over: de kamers waren ruim en proper, een comfortabel bed met donsdekens, een propere eigen kamer en een vriendelijke service. Zij brachten ons ook in contact met Ganesa Tours voor de Santa Cruz trek. Bovendien betaalden we slechts 50 Sol (€13) per nacht voor ons getweetjes. In mijn ogen de beste prijs/kwaliteit in Huaraz.

Tot slot:

Huaraz bevindt zich op 8 uur bus ten noorden van Lima. Dit is niet op de weg van Lima naar Cusco die vele toeristen afleggen. Voor ons is het in ieder geval een echte aanrader om even dat “ommetje” te maken.

Archives

León, que calor, que calor

León is een stadje dat iets meer in het Westen van het land gelegen is. En sta me toe al even dit te zeggen: Het is hier warm. Erg warm. In tegenstelling tot in andere steden is er hier geen briesje te bespeuren en is 38 – 40 graden rond de middaguren dus geen uitzondering. Maar laat dit jou niet afschrikken! Er zijn heel wat zaken die maken dat León absoluut op jouw planning moet belanden.

Semana Santa

Wij kwamen op donderdag in León aan, net voor het begin van Semana Santa, of de goede week. Deze wordt hier vrij uitbundig gevierd gedurende 3-4 dagen, weliswaar op verschillende manieren. Een heel deel van de bevolking hecht enorm veel belang aan hun geloof en eren deze dagen de Heiligen. Meermaals per dag bots je op een “ceremonie” in de straten en op goede vrijdag worden er in bepaalde straten heuse historische, katholieke straatschilderijen gemaakt doormiddel van gekleurd zaagsel (Alfombras pasionarias). Uren zijn ze hiermee bezig, jong en oud en diezelfde avond loopt er een stoet doorheen deze prachtige kunstwerken en mogen ze alles terug opkuisen. Niet meteen heel logisch, maar levert wel prachtige beelden op.

Voor een ander deel van de bevolking is niet hun geloof, maar wel hun vakantie het allerbelangrijkste deze dagen. Deze locals trekken naar Las Penitas, het strand dat hier een half uurtje verderop ligt, om zich ladderzat te zuipen en feest te vieren. In the name of Jesus!

Authenticiteit alom  

Dankzij de Semana Santa hebben we de stad rustig kunnen verkennen en botsten op een tal van prachtige, authentieke zaakjes. Barberia’s, comedors, lavanderia’s,.. er zijn hier zeer weinig ketens, wat maakt dat elk zaakje zo zijn eigen ziel heeft. In opdracht van walldog.world zijn we dan ook actief op zoek gegaan naar deze zaakjes, om mooie verhalen te leren kennen. Een paar voorbeeldjes: een wasserette die vanbinnen helemaal staat volgeklad met leuke woorden van hun klanten vanuit de hele wereld. Een kapper die gerund is door 3 ex-militanten uit de revolutie, een rotulos die beletteringen maakt voor in de stad,…

Een beetje geschiedenis

Hoewel León vandaag een prachtige stad is, heeft het donkere tijden gekend. Tijdens de volksrevolutie in de jaren ’60-’70, die ontstond na jaren dictatuur, was León een slagveld door een studenten-gedreven opstand en daaropvolgend de afslachting van de overheid, waarbij de Amerikaan-gesteunde dictator Anastasio Somoza García werd vermoord. Hierna nam zijn zoon de leiding, maar hij werd op zijn beurt weer vergiftigd door zijn eigen broer, waardoor deze aan de leiding kwam. In 1979 verloor de familie Somoza uiteindelijk de macht, na een jarenlange strijd met de FSLN (Frente Sandinista de Liberación Nacional) of het Sandinistisch Nationaal Bevrijdingsfront. De Sandinisten noemden zichzelf naar Augusto César Sandino, een revolutionair die in de jaren 20 en 30 streed tegen de bezetting van Nicaragua door de Verenigde Staten. De Sandinisten namen uiteindelijk een land over dat volledig in puin lag, met een schuld van 1,6 miljard Amerikaanse dollar, een geschatte 50.000 oorlogsdoden, 600.000 daklozen en een totaal ontwrichte economische infrastructuur.

Indien je dieper wenst te gaan in deze historiek is het absoluut een aanrader om de Museo de la revolucion te bezoeken, aan de parque central. Zeker niet het grootste museum dat je ooit bezocht, maar je wordt er wel begeleid door een ex-militant van de revolutie (in het Spaans!), wat gepassioneerde verhalen oplevert. Je betaalt hier 50 cordoba per persoon inkom, en een fooi aan jouw gids.

Nog wat meer godsdienst! 

Midden in de stad, aan de parque central, vind je de prachtige kathedraal van León, ook wel “Real e Insigne Basílica de la Asunción de la Bienaventurada Virgen María” genoemd. Niet even hoog als onze Antwerpse OLV, maar wel de grootste van centraal Amerika. Het gerucht doet al eeuwen de ronde dat deze oorspronkelijk in Peru moest gebouwd worden, maar door een of andere mixup in León is beland.

Een zeer mooi interieur, met beelden, glaswerken en hoge koepels. We zijn geen extreme churchlovers, maar hier hebben we toch wel van genoten. Wat ons echter nog meer aantrok is het feit dat het dak 1 uur per dag toegankelijk is voor het publiek, waardoor je je even in Santorini waant (niet dat we daar al zijn geweest). Prachtige parelwitte koepels, en een mooi uitzicht over de stad. Heerlijk.

Het was ons niet helemaal duidelijk maar we denken dat de openingsuren 15:30 tot 16:30 zijn, en het kost je 3$.

 

Plons. 

Toevallig kwamen we op een of andere flyer Casa Abierta tegen. Een restaurant (en binnenkort ook hostel) met een zwembad, onderandere eigendom van een Waalse vrouw. Ik kan dit niet anders verwoorden als ZALIG en de ideale manier om even de warmte van León te ontvluchten. We hebben hier ook een paar gerechtjes gegeten die enorm lekker waren!

Het kost je 60 cordoba (2€) om hier te komen zwemmen.

Las Penitas

Een alternatief om de hitte te ontsnappen is om naar het strand af te zakken, een half uurtje ten westen van León. Het meest bekende is Las Penitas. Wij kozen er echter voor om naar Poneloye te gaan, het strand ernaast. Niet omdat het er zoveel mooier is, maar wel omdat je hier naar de Surfing Turtle Lodge kan gaan. Na een klein boottochtje en een kwartiertje wandelen bereik je de Lodge: een prachtige, zelfvoorzienende hostel waar je gewoon helemaal zen wordt. We hebben hier een lekker genoten van een namiddagje chillen in de hangmatten maar ook meegedaan (en gewonnen) aan de beachvolleybalmatch die ze dagelijks organiseren.

Je kan hier ook overnachten in dorms (12$pp), semi-private rooms (35$) of cabanas (60$). Hou er wel rekening mee dat je geen eten van buitenaf mag meenemen, dus alle maaltijden zal je daar moeten nuttigen. Het eten is er niet overdreven duur, niet overdreven lekker, gewoon correct.

Dos volcanos, por favor!  

Vanuit León worden er ook veel excursies naar verschillende vulkanen aangeboden. Er zijn verschillende reisbureaus en hostels die excursies aanbieden, maar wij kozen ervoor om met de Quetzaltrekkers mee te gaan. Dit is namelijk een non-profit gerund door vrijwilligers, waarbij erg veel projecten worden gesteund. Zo werd er in januari bijvoorbeeld meer dan 6000€ gedoneerd.

Een van de meest populaire excursies is hier het Volcano boarden op de Cerro Negro vulkaan. 2 keer per dag wagen een 100-tal toeristen zich aan een 45 minuten durende beklimming om dan nadien met een houten plank de vulkaan terug af te razen. We zagen heel wat mensen thuiskomen met schaafwonden, verstuikte enkels etc, wat ons niet meteen overtuigde om dit te doen. Wat ons wél aantrok was de tweedaagse tocht van de El Hoyo vulkaan, waarbij je op de vulkaan overnacht en de dag nadien in een Laguna kan gaan plonsen. Voor slechts 9$ extra konden we dit meteen ook combineren met het volcanoboarden dus hebben we dat maar meteen erbij genomen. “Tis voor een goei doel e”.

Het volcano boarden was echt een meevaller. De beklimming was na onze avontuur op de concepcion een hapje, en bovenaan heb je echt een prachtig zicht. De Cerro Negro heeft zijn naam niet gestolen: zwarte heuvel. Het is een van de weinige vulkanen die we hier hebben gezien waar echt geen spriet vegetatie op groeit, en dus enkel uit zwarte as bestaat. Na het prachtige Panorama te hebben bewonderd, was het tijd om een superflaterend pak en een veiligheidsbril aan te trekken. Afhankelijk van hoe je op je board plaatsneemt ga je sneller of minder snel, al heeft niet iedereen dit meteen onder de knie. Zo kwam Camille als een van de snelste beneden, met een superbrede lach die zelf onder haar bandana zichtbaar was. Ik hield mijn hart vast, maar in tegendeel tot anderen kwam ze zonder schrammetje tot stilstand. Oef.

Op naar El Hoyo dan maar. Na een kleine pauze is het tijd om aan de tweede vulkaan van de dag te beginnen. Het is ondertussen 12:30, lekker warm! Het eerste anderhalf uur is dan ook echt zweten en puffen, vooral omdat we allemaal ongeveer 15 kg in onze rugzak dragen, maar wonder boven wonder merken we beiden dat onze conditie er serieus op is aant verbeteren. We behoren al niet meer tot de staart van de groep! Het kan er ook mee te maken hebben dat we deze keer wel goed gegeten hebben, maar in ieder geval: we hebben er zin in! Na te hebben geluncht, hout te hebben gesprokkeld en genoeg pauzes te hebben genomen bereiken we na 4 uur onze bestemming: de kampplaats op de vulkaan. Meteen wordt ook duidelijk waaraan El Hoyo (het gat) zijn naam te danken heeft. Wetenschappers zijn er nog niet helemaal uit, maar een theorie meent dat de vulkaan op het randje van uitbarsten was tot het opeens als een moeilleux in elkaar zakte en een groot gat vormde.

Na onze tenten op te zetten, klommen we nog een half uurtje voort tot op de top om een prachtige zonsondergang te aanschouwen. El Hoyo bevindt zich middenin een strook van een 7-tal vulkanen, die je vanaf de top dan ook kan bewonderen.

Na een lekkere avondmaal, wat lachen rond het vuur en een goede nachtrust is het tijd (7:00) om in te pakken en aan onze afdaling te beginnen. Gedurende 5 uur worden we getrakteerd op een prachtige wandeling doorheen de natuur, met prachtige uitzichten. Het is dalen, maar niet even stijl als toen met de concepcion. Gewoon gezellig wandelen, heerlijk. Tegen de middag bereiken we de Laguna de Asososca. Zelden zo snel omgekleed en in het water beland. Een lekker lunchke, een dutje, wat ploeteren in het water met zicht op El Hoyo op de achtergrond,… Volledig relaxed zijn we klaar om het laatste uurtje tegenaan te gaan. Wat een fantastische ervaring.

Waar te eten

León heeft naast goedkope, lekkere streetfood een paar leuke restaurantjes in de aanbieding. Hieronder een lijstje van degene die we hebben uitgeprobeerd

➸ Nicaraguita: 2 maal kwamen we hier en 2 maal was er een communicatieprobleem met de keuken. De eerste keer kregen we een clubsandwich met kip en spek nadat we de vegetarische hadden besteld, de tweede keer kregen we (na 3x uitdrukkelijk de veganistisch versie te hebben gevraagd) onze spaghetti met een behoorlijke portie pancetta voorgeschoteld. Desondanks was het best lekker, de service redelijk aangenaam en het interieur best gezellig. Geef het dus toch maar gewoon een kans!

➸ Pan y paz: Een gezellig en redelijk lekker frans bakkerijtje met een leuke binnencour.

➸ El desayunazo: Een drukbezet lokaal zaakje om lekker te gaan ontbijten, zoals de overheerlijke  blueberry pancakes!

➸ Via via: Uitgebaat door 2 Belgen, hebben hier lekkere gerechten, maar ook friet met stoofvlees en friet met speciaal saus!!

➸ El Sesteo: Raar maar waar, een van de enige zaakjes aan de parque central. We kwamen hier geregeld enkel iets drinken, maar het eten zag er ook best goed uit!

Waar te slapen

➸ Surfing Turtle Leon: hier bleven we een 7-tal nachten. Een goed keukentje, een redelijk chille gemeenschappelijke ruimte, (meerdere) propere badkamers en propere kamers.

➸ Bigfoot: als je het feestbeest in u wil aanwakkeren of uitlaten ben je hier aan het juiste adres. Heel de dag door is hier (luide) muziek en voel je je een beetje in het Chersonisos van León.

➸ Blue hat hostel: gelegen aan de gekko Travel Tour office. Hier sliepen we 2 nachten, een mooie grote keuken, veel te warme kamers, en slechts 1 badkamertje voor alle kamers met gedeelde badkamer. Is naast bigfoot hostel gelegen, in de “backpackers alley”.

➸ Via via: aan de overkant van Bigfoot vind je een ruime bar, met een groot terras, hangmatten, een pooltafel, een shottertafel en een tuintje. Hier kwamen we geregeld iets drinken en iets eten, maar ze bieden ook heel wat mogelijkheden om te slapen aan.

 Tortuga Booluda: Van deze hostel hebben we zelf geen kaas gegeten, maar werd ons langs alle kanten absoluut aangeraden!

 

Wat zijn jullie bevindingen? We horen ze graag!

Archives

What’s up my Nica?

Tadaaaa! Land 2! Hello Nicaragua!

Met Marlon door Managua

We worden door een contact van de papa van Camille opgewacht aan de luchthaven! Marlon is een van de meest vriendelijke en gastvrije mensen die ik al heb ontmoet. Managua (de hoofdstad) wordt weinig mensen aangeraden om te bezoeken / te overnachten. Door het ontbreken van een echt “centrum” alsook straatnamen vermijden toeristen het vaak en reizen ze spoedig door naar andere steden. Hij stelt dan ook voor om er ons snel even door te gidsen met de auto. Handig! In een mum van tijd krijgen we dus uitleg (jaja, allemaal in het Spaans!) over de geschiedenis, over de belangrijkste gebouwen, vulkanen, infrastructuur… Marlon helpt ons ook om een lokaal sim-kaartje te kopen, handig om wat in contact te blijven met de familie & vrienden!

Van mond aan mond in Granada

Nadien zetten we onze reis door naar Granada, een dorp/stadje 45km naar het zuiden toe, net aan de Lago de Nicaragua. De Lago de Nicaragua is een GIGANTISCH meer, dat het land zowat in 2 splitst. Als je eromheen wil rijden, ben je goed voor 8000 km! Ergens in het midden van het meer bevindt zich Isla Ometepe, een eiland dat gevormd is door 2 vulkanen (de Concepción en de Maderas). Jep, staat meteen op onze to-do list! Onderweg van Managua naar Nicaragua rijden we de Masaya Vulkaan voorbij. Het is al donker, maar je ziet er heel duidelijk een oranje gloed boven hangen (vet!).

Aangekomen in Granada is het blijkbaar feest van de poëzie, wat maakt dat het enorm druk is. Gevolg: We vinden geen hostel. Na een half uur rond te rijden met Marlon beslissen we dan maar om even een hotel op te zoeken, en ons een nachtje daar te vestigen. De volgende ochtend zoeken we een hostel op en botsen meteen op De Boca En Boca (vertaling: van mond aan mond), een super gezellige hostel in het centrum, vol hangmatten, chille muziek, een keukentje, en ja ze hebben nog een kamer vrij! Hoera! Als kers op de taart verblijven er 6 puppies van net 1 week oud. Ja, verkocht!

Onze eerste 2 dagen vullen we snel door gewoon even lekker niets te doen. We zijn constant op stap en het is soms leuk om eens even een boek erbij te pakken en die hangmat te gebruiken waarvoor die bestemd is. We gaan naar de lokale markt, kopen lekker wat groentjes (ondermeer avocado, wat we erg misten in Cuba) en maken nog eens tijd om lekker gezond te koken. Even geen chicken, beans and rice! Daarnaast maken we kennis met een Frans koppel (Clémentine en Vincent) die 2 en 4 jaar (respectievelijk) in Australië hebben gewoond/gewerkt, nadien door Europa hebben gereisd en nu met een zeer klein budget 5 maand door Centraal-Amerika zijn aan het reizen. Gezien hun budget werken ze een paar uur per dag in de hostels waar ze overnachten. Zeer ervaren travelers met wie we direct een klik hebben.

Peddelen door Las Isletas

Een dagje later zijn we onderweg om Las Isletas te verkennen. Las Isletas zijn 365 kleine eilandjes die gevormd zijn door lawines van de nabije Mombacho vulkaan. Deze vulkaan is nog nooit uitgebarsten maar heeft 3 grote lawines veroorzaakt (5000, 2500 en 1000 jaar geleden). De kleine eilandjes zijn bewoond door wat rijke Nicaraguaanse mensen, maar ook door buitenlanders. Prijzen variëren van $100.000 tot $ 4 miljoen, afhankelijk van de grootte en infrastructuur. Je kan deze eilandjes bezoeken per bootje, paddleboard of kajak. Wij kiezen voor de laatste optie, gezien het iets vriendelijker was voor ons budget dan het paddleboarden, en we de rust en de spierenkweek verkiezen boven het geluid van de motorboot. We worden door Lorenzo (onze 24 jarige gids) doorheen de verschillende isletas geleid en hij neemt de tijd om verschillende vogelsoorten te tonen (er zijn hier 125 verschillende vogelsoorten). Top! En oh wat is het zalige rustig in die kajak, ideaal om alle vogelgeluiden te appreciëren! Er is ook 1 eilandje bewoond door 5 aapjes, die daar ooit voor de toeristen zijn neergezet en die nu geen kant opkunnen. Zonde.

Bakken aan Laguna de Apoyo

Een dagje later nog zijn we onderweg naar Laguna de Apoyo, een meer dat is gevormd in een krater. Je betaald een inkom van 6$ per persoon om van alle infrastructuur van het hotel te mogen genieten (kajaks, paddleboards, strandstoelen,…). Er zijn ook een paar leuke alternatieven om te overnachten, zoals The Monkey Hut. Laguna de Apoyo in het kort: mooi strandje, weinig wind, lekker warm, goed gebakken! Veel meer kan ik niet over zeggen: als je een dagje wil chillen aan een strandje in de buurt van Granada/Masaya is dit ideaal.

Vamos a la playa – San Juan Del Sur

De volgende dag beslissen we om wat verder naar het zuiden te reizen. We nemen alweer met pijn in het hart afscheid van onze vrienden in De Boca En Boca en nemen de typische Chicken Bus naar Rivas om nadien die van San Juan Del Sur te nemen. Een Chicken Bus is de lokale (zeer voordelige) bus die vrij stevig wordt volgepropt en waarbij de rugzakken op het dak belanden. (Voor 2 euro per persoon zijn we van Granada naar San Juan Del Sur gereisd).

Van San Juan Del Sur hebben we meteen een shuttle gepakt naar Playa Maderas, een strandje iets verderop dat minder toeristisch zou zijn en waar we gemakkelijk wat zouden kunnen leren surfen. We hebben online al even een leuke hostel gevonden (Clandestino) en in de shuttle ontmoeten we Remi en Laurie, 2 Fransen die ook onderweg zijn naar de Clandestino (We hebben hier eigelijk al meer Frans gesproken dan eender welke taal). We krijgen een “upgrade”, een zeer ruime paalwoning met privé badkamer, een toogje en een mezzanine waar ons bed zich bevindt! Na een prachtige zonsondergang aan het strand gaan we op tijd slapen om de dag nadien misschien eens een surfles te nemen. Spanneeeend!

Onze eerste nacht is een hel. Er is zoveel wind dat heel onze paalwoning beweegt, het rieten dak waar we onder slapen maakt langs alle kanten lawaai, je droomt over turbulentie en gigantische insecten die je komen opeten. Great! De dag nadien zijn we dus alletwee in zombie-mode aan het wachten op de lokale foodtruck waar we wat groenten en fruit kunnen kopen om ons avondeten en ontbijt klaar te maken. We kunnen toegeven dat deze dag niet de meest productieve is. Rustig aan het strand wat gelezen, wat geploeterd in het water, iets gegeten, en ’s avonds lekker samen gekookt. Buiten wat surfen valt er niet veel te doen in Playa Maderas. Er zijn 3 restaurantjes op het strand (waarvan 1 ook een hostel), die elks luide westerse muziek draaien (tomorrowland style), veel toeristen,…

De volgende dag beslissen we dan ook om al vroeger terug te gaan naar San Juan Del Sur om te gaan zien wat dit geeft. Van SJDS (yeah, afkortingen) weten we dat het toeristisch is, maar hier kan je tenminste nog heel wat andere dingen doen. We komen terecht in een fantastisch chille hostel (Coconut Surf), waar we een kamer voor 4 vinden. Ideaal.

We horen van een Engelse surfster dat een nabijgelegen strandje veel beter zou zijn om te surfen. Minder wind, minder volk, kleinere golven,… Top! We huren via onze hostel een paar borden en voor we het weten liggen we weer in het water te ploeteren op Playa Remanso. Alle begin is moeilijk, en dit geldt zeker ook voor surfen. Een aantal keer rechtopstaand een paar meter “surfen” geeft ons echter genoeg motivatie om 2 uur lang in het water te blijven proberen, met goed wat schaafwonden op onze knieën als gevolg, maar een voldaan gevoel!

De volgende dag nemen we even de tijd om San Juan Del Sur zelf te verkennen. Veel kleine kledingwinkeltjes, toffe bars, leuke restaurantjes… Gezellig! Via Clémentine en Vince hadden we gehoord over SimonSays, een prachtige alternatief restaurantje waar ze fantastische smoothies en overheerlijke salades serveren. Een ander plekje die Camille en ik ontdekken is Gato Negro, een gezellig boek/koffiebarretje om lekker te ontbijten. Ze serveren er allerlei lekkere bagels, salades, lekkere koffie,… Een aanrader!

Voor 35$ per dag kan je ook een scooter huren. Voor mij is dit de beste manier van reizen. Je bent volledig vrij om te vertrekken, te stoppen, eventueel terug te keren waar je maar wil. Hierdoor kan je een tochtje maken naar Playa La Flor, Playa El Coco, Playa Yankee,… Op onze “roadtrip” valt ons op hoe dor het landschap hier is. Het is namelijk droog seizoen, waardoor de meeste bomen hun bladeren verliezen om zo de droogte te overleven. Het heeft wel wat! Indien je Playa La Flor kan bezoeken rond November wordt je (na een inkom van C$200 pp te betalen) beloond door een gigantische hoeveelheid schildpadden die er hun eitjes komen leggen. Dit is 1 van de 7 plekken in Centraal-Amerika waar dit gebeurd. Gezien we begin Maart zijn, is het enkel mogelijk ‘s nachts om een schildpadje uit zijn nestje te zien lopen. Anderzijds is dit een prachtig afgelegen strand waar we 1 iemand zijn tegengekomen op 1,5 uur tijd.

Zweten op Ometepe

Na een bus en een taxirit ontmoeten we Clementine en Vince terug (de vrijwilligers van De Boca En Boca in Granada). Zij hebben 2 weken “verlof” en we hebben beslist om samen naar Ometepe te gaan. Ometepe is het eiland in de Lago de Nicaragua dat gevormd is door 2 vulkanen. Na een brute overtocht van 2,5 uur naar San Jose (in het zuiden), komen we aan in Merida, een zeer klein dorpje waar enkel een onverharde weg naartoe leidt. Er werd ons aangeraden om naar Los Chocoyos hostel te gaan, een kleine, gezellige hostel, vlak aan het water, langs de kant van de zonsondergang! Yes! We worden daarboven nog eens zeer vriendelijk ontvangen door Nestor, de 22 jarige manager.

Op 5 km hiervandaan begint een beklimming van 3km om de Cascada de San Ramon te bereiken. Langste 3km van ons leven. Stijgen, dalen (maar vooral stijgen), de weg zoeken in het midden van de jungle, om dan eindelijke de waterval te bereiken. We waren beter wat vroeger vertrokken, want tijdens de warme middaguren klimmen, om nadien maar even te kunnen blijven omdat we nog een hele terugweg hebben is een beetje stom. Ach ja, we hebben onze sport voor vandaag ook weer gedaan! Op de terugweg komen we El Imperior tegen, een gezellig restaurantje waar ze lekkere veganistisch gerechten hebben en we fantastisch worden ontvangen door het 8-jarig zoontje van de eigenaar. Ja we zijn trouwens sinds enkele weken veganistisch, maar hier schrijven we later nog wat meer over.

De dag nadien hebben we motors gehuurd om het eiland te verkennen. De weg vormt hier een 8 rond beide vulkanen, dus technisch gezien kan je hier rond de 2 vulkanen rijden. Een heel deel is echter onverhard, dus maken we eerder een 4. We stoppen een paar uurtjes langs de Ojo de Agua, een groot “natuurlijk” zwembad. Even lekker chillen. Op Ometepe kan je trouwens ook heerlijk vegetarisch/veganistisch eten. Naast de hierboven vernoemde El Imperior in Meridas, kan je in Natural in Santo Domingo ook fantastische gerechtjes verorberen.

4h15: De wekker gaat af. Vandaag beklimmen we de Concepción vulkaan, de grootste van de 2 op dit eiland. De tocht zou in totaal tussen 8 en 10 uur moeten duren. Vroeg vertrekken dus, anders wordt het veel te warm. De vulkaan is ongeveer 1600 meter hoog, maar de tocht zou 13km heen, 13km terug zijn. Jungle, rotsen, rotsen, rotsen, modder en as. Afzien. We hebben de fout gemaakt om ’s ochtends niet te ontbijten en al snel zitten we door onze reserve. We hebben elks 5 bananen en 2 liter water mee, maar die bananen worden spijtig genoeg al snel fruitpap. Wanneer we bijna aan de top zijn, beslissen we dus ook om die pap aan de natuur te doneren want “we hebben die toch niet meer nodig om te dalen”. Ja, wel dus. Na even kort op te top de prachtige mist en een gedeelte krater te bewonderen, is het tijd om terug naar beneden te gaan, en die afdaling valt niet echt mee. Je glijdt overal uit, moet overal af klimmen, hoe in godsnaam hebben wij dit ooit opgeklommen. Waarom hebben we die bananen toch weggegooid! We staan te trillen op onze benen wanneer plots: Uitzicht! Hoera, gedaan met de wolken. We worden beloond met een prachtig panorama over het eiland. De Maderas (het kleinere zusje van de Concepción) staat prachtig te schitteren in de verte. 4,5 uur hebben we naar boven geklommen, en 5,5 uur naar beneden. Om een indruk te krijgen van onze beklimming klik je hier

 15h30: Nu is het tijd voor een deftig “ontbijt”! Smakelijk!

Archives

Een eerste indruk van Cuba? Allez dan!

We zijn hier een week geleden aangekomen. Een volledig verslag volgt nog, eens we dit prachtig land achter ons laten, maar hierbij al een eerste indruk!

Stel je even voor: je landt op een eiland, een warme gloed pakt je vanaf de moment dat je uit het vliegtuig stapt. Een bepaalde onbeschrijflijke geur. Adem in… Adem uit. Heerlijk! We zijn er! Het is begonnen!

Een grote Cubaanse taxi-chauffeur van 2 meter wacht ons op aan de luchthaven en vervoert ons naar onze eerste casa particulares (de chambre d’hôtes van Cuba) in Varadero. Al snel blijkt dat deze man zowat de meest aanstekelijke lach heeft en uitspraken doet als: “You married or happy?” Geestige start.

“Amai zie daar!” “Kijk!” “Veeeet!” – Overal dikke Amerikaanse oldtimers, in alle kleuren. We blijven er van opkijken. Niet de meest betrouwbare noch ecologische auto’s, maar wat een iconen! Het doet echt iets aan de algemene sfeer die je hier waarneemt…

Varadero is zon – zee – strand, en niet heel veel meer dan dat. Versta me niet verkeerd: het is een prachtig strand! Heerlijk helder warm water, wit zand, palmbomen,… Pas de violence, c’est les vacances! Al snel bleek dat een factor 30 opsmeren toch net niet voldoet hier. Uhum. Achja, kreeft is hier een specialiteit, dus ik bekijk het als een manier “to blend in”.

De dag nadien zitten we al op de bus richting Cienfuegos, op aanraden van die 2m grote Cubaan. De lieve eigenares van de casa in Varadero heeft ons adresjes gegeven waar we kunnen logeren in de andere steden, wat heel gemakkelijk is. Geen lange zoektocht met onze grote rugzak bij aankomst, een bici-taxi die ons opwacht, en steeds zeer vriendelijke mensen!

The big man was right: Cienfuegos is een prachtige stad met grote koloniale huizen, in alle kleuren. Wow. Wat is me dat hier. Overal waar we stappen voelen we ons op een filmset… Jep: ideaal voor foto’s! Op heel veel plekken zorgen live bandjes voor een fantastische sfeer tijdens het eten, een drankje,.. Wat een cultuur. Iedereen leeft hier ook buiten: bijna alle voordeuren staan wagenwijd open, en gezien de “ramen” geen glas bevatten kan je gemakkelijk een kijkje in het leven van de Cubanen nemen. ¡Hola! Dit geldt trouwens niet enkel voor Cienfuegos, maar ook voor Trinidad, waar we nu zitten.

De mensen zijn hier allemaal heel warm. Niet dat ze veel zweten ofzo, maar gewoon heel vriendelijk. Overal zie je mensen elkaar vriendelijk begroeten, mensen zitten samen op bankjes te praten en te lachen, anderen “hangen” dan weer aan de metalen grillen voor de huizen met elkaar te praten,… Het kan te maken hebben met het feit dat er maar op 2 plekken in heel de stad WiFi is, of puur omdat de mensen de tijd nemen om met elkaar om te gaan, but I like it! Het is natuurlijk ook lekker warm en meestal droog, dus de mensen komen al gemakkelijker samen op straat.

Over WiFi gesproken. Er zijn in heel Cuba een 30-tal WiFi hotspots en die bevinden zich meestal in het park, of in sommige hotels. Je kan kaartjes kopen voor een uur toegang te krijgen die 2 a 3 CUC kosten (1 CUC is ongeveer 1 euro). Een random Cubaan komt naar je toe om een kaartje verkopen, maar indien je die Cubaan niet vindt, moet je naar de telecomshop. Hier moet je buiten aanschuiven tot de security je binnen laat, dan wacht je nog een kwartiertje, om dan je paspoort voor te schotelen, zodat de o zo vriendelijke vrouw achter het loket al de WiFi kaartjes aan jouw naam kan linken. Dat doet ze overigens heel graag en snel! Complex zei u? Un poquito, si.

Het is wel een heerlijk gevoel om eens even goed te disconnecten. We zijn thuis zo vaak met dat ding bezig dat het wel eens deugd doet om te detoxen. De enige reden dat ik mijn gsm hier meepak is om foto’s te trekken wanneer ik m’n fototoestel niet meeneem, en om het uur te lezen (al weet ik amper welke dag het is).

Na Cienfuegos is Trinidad aan de beurt. Een oud, heuvelachtig, authentiek dorpje, waar je om de 100m denkt: “Dat is een foto waard!” De eerste dag (ver)dwalen we dan ook vol verwondering door de straatjes met heerlijke kiekjes als gevolg.

Op de bus hiernaartoe leren we een Brussels koppel kennen, Matthieu en Daphne waar we savonds met afspreken om iets te gaan drinken op de Plaza Mayor. Zij nemen nog eens een Italiaan (Aaron) en een Argentijnse (Luciana) mee, wat ervoor zorgt dat we meteen een zeer gezellige bende vormen en een fantastische avond beleven. We spraken af om de volgende ochtend de fiets te nemen naar het strand, playa Ancón. Die ochtend ontmoeten we nog een West-Vlaams koppel, Celine en Baptiste, die in dezelfde casa overnachten als wij, en zij vergezellen ons ook richting strand. 12 km heerlijk fietsen door een prachtig landschap om dan heel de dag op strand te chillen! I’ve had worse days..

Na een dagje bakken en met een gigantisch zere kont van dat fantastische zadel spreken we ‘s avonds af om naar La Cueva te gaan: een discotheek in een grot. Lang aanschuiven, luide/schelle muziek, maar super cool om eens te zien! Op weg naar huis vergezellen we om half 2 snachts nog een lokaal straatfeest: geen idee wat ze te vieren hadden maar kinderen, ouders, grootouders gingen er volledig uit hun dak!

Een topic die ik nog niet aankaartte is het eten. Net iets anders dan we in het schone België gewoon zijn. De basis is rijst en bonen(soep), vergezeld door kip, varken of kreeft. Over het algemeen wel lekker, een beetje droger dan we gewend zijn maar het smaakt ons. We eten vaak in de casas gezien het je weer wat dichter bij de cultuur brengt. Er is hier slechts 1 goed bedoeld probleempje mee: hoeveelheden.
Je wil niet onbeleefd zijn door eten te laten staan, en het is zonde van het eten, maar hier kan een hele familie van eten.

DSC_2098

Zo. Vanavond aangekomen in Havana, de hoofdstad. Het is hier donker, dus kunnen er nog niet veel over zeggen, maar al gemengde dingen over gehoord wat ons alleen nog meer nieuwsgierig maakt! Binnenkort meer!

Laat ons gerust hieronder weten wat je er van vond! Als jullie nog tips hebben voor Havana, en het westen van Havana, hou je vooral niet in! 😉

 

Archives

Het ontstaan van We Zien Wel…

27 Augustus 2012 – Even terug in de tijd

Ik ben net 3 dagen terug in België van een waanzinnige reis door Thailand, Myanmar en Laos, en ben onderweg naar een going-away party van een goede vriend. Bij aankomst vertelt hij dat er een vriendin van hem komt die avond en zij de week daarop vertrekt naar Thailand voor 3 weken, dus het wel tof zou vinden als ik haar wat tips kon geven. Ik doe niet liever! Mensen aanmoedigen om te reizen en ervaringen op te doen: love it!

Wanneer zij aankwam was het meteen “boenk erop”! Uren aan een stuk hebben we gepraat over reizen, lekker eten, fotografie, mensen, liefde,… Toen ik die avond thuis kwam kon ik aan niets anders denken: Camille, wat een prachtvrouw!

2 Januari 2016 – De voorbereiding

3 jaar en 4 maand later zijn we de laatste maand aan het aftellen voor ons grote avontuur: reizen door Centraal en Zuid-Amerika, zonder al te veel te plannen. We wonen ondertussen 2,5 jaar samen en hebben al heerlijk wat samen gereisd. Genoeg tijd met elkaar doorgebracht om te kunnen zeggen: “We zien dat hier volledig zitten!” De ideale timing: Camille droomt van een eigen dag-horeca zaakje, maar wil graag eerst nog wat van de wereld zien. Ik ben zelfstandige fotograaf en kan dus stoppen wanneer ik wil, voor zolang ik wil. Jaja, ‘T is de moment.

Er komt natuurlijk wel wat bij kijken. Allereerst: centjes sparen! Een lange reis waarbij je vooral wil rondreizen, zonder al te veel te moeten werken kost wat geld. Je zou echter verwonderd zijn hoeveel je spaart, puur met het idee van: “Ach, een beetje stom om dat nu te kopen, we zijn binnenkort toch weg.” Maar hoeveel hebben we nodig? Hoe lang willen we gaan? Niet te veel over nadenken: gewoon sparen en dan zien we wel hoever we komen.

Het gevoel dat ik nu krijg bij alles op te zeggen om ons binnenkort te lanceren in het onbekende is iets dat ik heel moeilijk kan beschrijven. Het is enerzijds wat stress maar langs de andere kant een gevoel van vrijheid; échte, ongebonde vrijheid. Niet gewoon aftellen naar vrijdag en de vrijheid van zaterdag en zondag ervaren. Niet enkel aftellen naar 2 weken vakantie (wat uiteraard ook zalig is) maar het is toch nog nét meer dan dat. We laten namelijk alles hier achter, voor onbepaalde tijd. We weten niet wanneer we terug komen, we weten niet wat we allemaal gaan tegenkomen en wat we allemaal gaan doen. Heerlijk.

Allemaal goed, maar waarom nu deze blog? 

Camille en ik zijn 2 bezige bijen… We zitten niet graag stil. En plus zitten we allebei met een serieus passie voor fotografie. Om ons toch maar niet te vervelen tijdens het reizen (uhum), dachten we dat we ons best iets kunnen opleggen: een blog bijhouden waarbij we onze reiservaringen kunnen delen door woorden, foto en video. Niet om te stoefen, want daar hebben we een hekel aan, maar wel om te inspireren, te doen wegdromen, en wie weet enkele mensen net over de streep te trekken om ook te gaan reizen. Oh ja: en om onze vrienden en familie op de hoogte te houden natuurlijk.

Waarover we allemaal gaan schrijven? Wat voor foto’s we voornamelijk gaan trekken? Hoe vaak we gaan posten? We zien wel… Het openlaten van een aantal cruciale vragen zorgt ervoor dat je voor alles openstaat en niet gewoon de to-do list probeert af te werken.

“Travel is the only thing you buy that makes you richer”. Vergeet dat vooral niet.